We zijn er nog nooit geweest en dat is al reden genoeg denken we. Het is niet zo ver van Meppel nou ja rond de 650 kilometer wat nog prima te doen is. We willen niet zo ver van huis omdat Medarda en Eric net een zoon hebben gekregen Deandro echt een dot . We waren er gelijk helemaal weg van. Het is voor de tweede keer dat we niet echt veel zin hebben om weg te gaan maar dat zal wel komen denk ik. Amelie onze kleindochter dat is ook echt genieten we mogen om de 14 dagen oppassen en het is een groot feest om bij Judith, Erik en Amelie te zijn. Lachen van af het moment dat we binnenkomen. Het plan is om zaterdagmorgen naar Selestat te rijden en dan we zien wel we hebben 14 dagen.
vrijdag
Het was best druk in de winkel Marita kwam even langs om de laatste dingen door te nemen en met Mies de overbuurvrouw van Juffrouw Ooievaar kennis te maken voor het geval dat. Er liepen een heleboel kinderen in de jaren 60 hippy outfit best leuk bleek het eindejaarsthema te zijn van de school leuk bedacht ze hadden ‘s avonds op het kerkplein nog een muziek festival dacht al dit wordt inslapen bij de Birds, The Who en Jimmy Hendrix. Dit was dus niet het geval het was helaas house van deze tijd.
Zaterdag
Half zes werden we wakker en dachten we gaan opstaan thee zetten, de laatste dingen in de bus en op pad. Goed zeven uur waren we dus op weg en bij Zwolle komen we er achter dat we de Ipod vergeten waren hoewel we er al aan gewend zijn dat we altijd wat vergeten was het toch balen. Bij Maastricht hebben we tante Truus ingesteld op Selestat zonder snelwegen dit bleek niet zo bijster slim te zijn en de tocht werd in een keer bijna acht uur langer dus Truus maar weer op de snelwegen gezet. Goed vier uur waren we op de camping een plekje uitgezocht en aan de thee en bier voor mij. We blijven hier nog een dag het is er rustig, het centrum is op loopafstand en er is een wandeling. We zien wel hoewel de lucht behoorlijk donker is.
De volgorde van binnenkomst voor de Minkies plekkie, wc en thee en bier.
Zondag
Alweer vroeg wakker maar het zonnetje schijnt en dat is het belangrijkste. Op de fiets naar de boulangerie om twee baguettes te scoren en wat lekkers er bij we zien wel. Na het eten de wandeling uitgezet op de Garmin van rond de 15 kilometer en op pad. Het bos viel tegen je kan je zo wanen in het Staphorsterbos alle paden zijn recht en er is weinig afwisseling bomen en nog eens bomen het is is een produktiebos volgens mij. Halverwege was er een hangbrug en dat was het. Volgens ons wil de gemeenteraad Selestat op de toeristische kaart zetten. We hebben ons niet laten kennen en hebben de wandeling afgemaakt. We zitten nu aan de thee in het zonnetje en ik denk aan een biertje maar ik heb er nog maar drie en het is zondag dus op rantsoen voor vandaag. Straks gaan we uit eten dus ik zal een grand biere bestellen.
Er waren wel een paar mooie plekjes vooral het begin was mooi.
Maandag
Eindelijk een beetje doorgeslapen en wel tot 8 uur. Het zonnetje scheen weer de dag kan niet meer stuk. Na het ontbijt naar Haut- Koenigsbourg een mooi kasteel met een adembenemend uitzicht volgens het ANWB boekje. We waren er bijna toen Marian vanuit haar ooghoek een wandelpad zag naar het slot dus draaien en terug. Op de Garmin even gekeken hoe ver het was nou 3,6 kilometer heen wat best te doen valt daar draaien we onze hand niet voor om. Even een bakkie koffie en dan op pad. Wat we ook deden geen gas het is aangesloten de gastank is ook vol snap er niks van. Bij onze oude bus werkte het dertig jaar probleemloos en bij deze binnen 5 jaar stuk. We zien wel, dan maar overal stroom nemen. Dus zonder koffie naar boven. We gaan daar maar wat drinken. Boven bleek het slot voor 80 % in de steigers te staan het is inderdaad een mooi geheel als de steigers weg zijn maar het uitzicht is prachtig en daar deden we het toch voor. Op de terug weg drong het eigenlijk een beetje door wat het betekent als je geen gas hebt best wel vervelend om altijd op campings te staan en stroom te moeten nemen. Denk dat het verstandig is om naar Colmar te gaan en bij een grote inkoopcentrum een gasdrukregelaar te kopen denk dat dit ding stuk is. Op de camping in Colmar na een druk uurtje sleutelen de gasdrukregelaar gemonteerd en nog steeds geen gas snap er nu helemaal niks meer van maar je bent wel 20 euro verder. Jammer dan maar niet, moet de baas in Assen maar eens vragen.
Het is best wel een breed pad maar naarmate je verder komt worden de uitzichten mooier en het pad smaller.
Het is inderdaad een mooi uitzicht het enige wat de Duitse keizer goed gedaan heeft is dit plekje weer te laten herbouwen en de wandeling 3,7 kilometer heen en 3,7 terug.
Dinsdag
Regen we werden er wakker van en wel behoorlijk het geluid kwam zelfs boven het lawaai van de snelweg uit. Shit daar gaat ons tochtje door Colmar dacht ik. Het was een uur of 3 in de morgen dus nog te vroeg om te piepen. We zien wel eerst maar even door slapen. Om 8 uur was het gelukkig droog maar koud potver 8 graden mag de kachel aan? Zo zit je buiten met 23 graden en de volgende dag is het 8 graden en zit je binnen bij de kachel. We hebben op de fiets een baguette gehaald je zou handschoenen aan kunnen maar het is droog dat is het belangrijkste. Colmar is een mooie plaats er is niks mis mee wel veel toeristen die weer een reisje met de bus hebben genomen dit keer geen verkoopreisje. Overal zagen we borden met tarte flambe we hadden geen idee wat het was, dit moest iets lokaals zijn volgens ons en dat moest geprobeerd worden. Nou ik kan je zeggen het is niet te v****n het is een soort slappe matse met zure room ham en kaas gatver. Marian vond het wel lekker maar aan het eind van de tarte vond ze de smaak toch een beetje vervelend en saai. Dus hetzelfde wat ik zei maar dan netter. We zitten (liggen) weer op de camping en ik heb voorlopig weer genoeg mensen gezien morgen maar weer eens de bergen in (echt wel toch) zou Amelie zeggen ze gebruikt het te pas en te onpas volgens ons heeft ze het op de school opgepikt.
Marian aan de sperziebonen. Het blijft knus in de bus en Colmar met de busladingen uit heel Europa en Japan.
Colmar het Venetie van de Vogezen met de gondels voor 6,00 euro 15 minuten heen en weer terug.
Woensdag
We waren het lawaai van de snelweg wel behoorlijk zat het is een mooi camping maar het lawaai!! Het gaat maar door. Vanochtend weer baguettes gehaald bij een temperatuur van 7 graden weer op de fiets wel fris hoor met alleen maar een T shirt en een overhemd aan. Gelukkig zei Marian: ga jij maar terug ik ga alleen wel (dacht dat ze het nooit zou zeggen). Na het ontbijt naar Orbey een plaatsje midden in de bergen er is een camperplaats bij een hotel voor 7 campers van een niet al te groot formaat. Het is een prachtige plaats met een uitzicht en een rust dat wil je niet weten heerlijk. Na veel gedoe bij het aanmelden voor een plekje, de kok ging steeds harder praten met het idee dat we zijn Frans zouden verstaan Marian zij een petit peu Francais maar dat maakte niks uit hij ging nog harder praten. Uiteindelijk met veel gebaren konden we gaan staan en de stroom aansluiten. Het is er werkelijk prachtig we hebben gelijk een wandeling uitgezet en op pad, niet zo heel ver want morgen de 8 kilometer over de bergen. We moeten nog broodjes hebben voor morgen zal wel een avontuur worden bij de beste man.
Echt een mooi plekje zal de foto’s aanmelden bij campercontact, Lac Blanc en Marian heerlijk in het zonnetje en heeft het niet koud. Het viel mee de chef sprak ein bischen Duits maar helaas geen baguette maar 4 croissants zijn ook goed.
Donderdag
Het heeft vannacht 2 graden gevroren je zou het haast niet geloven het ijs staat op de ruiten. De zon schijnt en de lucht is strak blauw dus dat maakt een hoop goed. We konden om 8 uur de croissants op halen maar dit werd dus 9 uur maar ja hij had ze zelf gemaakt en ze waren echt lekker. Goed 10 uur op pad echt een mooie tocht hoewel het laatste stuk van de eerste helft was toch behoorlijk pittig, steil naar beneden lopen ging niet echt het was meer klauteren naar beneden. Halverwege een paar Fransen die naar boven gingen praten ging helaas niet zij geen Duits of Engels en wij geen Frans jammer. Maar 10 meter verder twee dames uit Nederland die vroegen of het nog ver was naar boven en of het moeilijk was? Nee hoor valt best mee jullie zijn er bijna. Hoe ver is het nog naar beneden? Valt best mee je bent er bijna zeiden ze. Nou ik kan je vertellen dat mijn benen weer van rubber waren toen we beneden waren. Eerst maar even wat eten voor de krachten zullen we maar zeggen. Er was ook een grote groep Fransen waarschijnlijk een wandelclub voor 65+ en ouder die daar aan het eten waren we zijn er bij gaan zitten maar helaas verstonden we er niks van maar wie er koffie wou moest de hand opsteken dit hebben we gelijk maar gedaan helaas je moest eerst lid zijn en 65+. Het laatste stukje viel reuze mee en we waren zo weer thuis. Nu even een koppie thee en dan de oogjes toe we zien wel.
Het begin van de wandeling piece of cake, de eerste uitzichten op de bus (hij staat er wel een beetje klein) en op de laatste foto het punt halverwege de wandeling.
Echt steil maar gelukkig een trapje voor de stuntelaars (ik dus), dit zie je alleen in Frankrijk wat voor een geen idee zal het Erik maar eens vragen en een leuk klusje voor Eric na de Mercedes sec 300.
Vrijdag
Het was vanochtend weer vroeg 6.00 we waren weer wakker gelukkig konden we de broodjes niet eerder ophalen dan 9.00 dus heerlijk in bed gebleven kijkend naar de strakblauwe lucht en nog even een boekje lezen. Goed en wel rond 10 uur op pad tocht van rond de 14 kilometer naar Gazon du Faite een erg mooie wandeling het ging prima tot we ongeveer 3 kwart gelopen hadden daar zat de bottle neck. Op de kaart viel het wel mee maar nu je er voor staat piepten we wel even anders. Het was een zig zag steil naar boven waar geen eind aan kwam. We hebben drie keer moeten rusten het was echt zwaar. Eenmaal boven aangekomen ging het weer hoewel de lol er wel een beetje af was. Morgen maar even niks doen zeiden we tegen elkaar om de moed er in te houden. We zagen de bus al in de verte, kom op we zijn er bijna. Het laatste stukje was weer steil naar beneden vol stenen dus Langzaam aandoen je zal hier je schenen stoten vlak voor de bus. Daar eenmaal aangekomen konden we geen poot meer verzetten. We waren echt even op. Met de laatste krachten de laptop aan, de Garmin daar weer aan om te kijken hoever het eigenlijk was shit 17 kilometer waar komen de 3 kilometer nou weer vandaan snap er niks van was toch duidelijk 14 kilometer. Na de thee onderzeil om even bij tanken, dan bij de garcon eten daarna een filmpje kijken en dan naar bed morgen even niet wandelen we zien wel.
Mooie vergezichten beekjes her en der en door de wilde blommen welke het zijn geen idee.
Gelukkig bijna boven, weer een adembenemend uitzicht en het hoogste punt van de tocht vanaf nu kalmpjes aan naar beneden.
Zaterdag
Weer op pad we zijn nog nooit zolang op een plek blijven staan tot deze vakantie en nu wel 3 dagen. We gaan richting Gerardmer kijken of we een camping kunnen vinden. Het plaatsje viel tegen er is heel veel toerisme en de campings zijn behoorlijk aan de prijs maar ja met zwembad en entertaiment teams vraag je er ook om dus niks voor ons. Thuis had ik op de laptop bij la Bresse een camping in map source gezet dus daar maar eens heen. En gelukkig het is precies wat we zoeken. Ook zijn er mogelijkheden zat om te wandelen denk dat we blijven het mooiste is dat ze ook internet hebben wie weet lukt het ons dit keer.
Ons plekje op de camping, de pijl geeft aan waar we staan (ja ja internet) en wat is dat! Is het een meteoor of Superman? Nee het is een vent aan een kabel die met 50 kilometer per uur over de camping vliegt.
Zondag
Uitgeslapen ja ja en wel tot 8.30. Het regende vanochtend een beetje maar na het ontbijt scheen hij weer en maar weer eens aan de wandel. Goed 10.00 liepen we het bos in de berg maar weer eens op. Boven zijn twee meertjes de eerste was heel rustig tijd voor de eerste stop de tweede was een stuk drukker je kon er met de auto komen en er was een friettent en dat lokt natuurlijk. Goed 2.00 uur waren we weer thuis blijkt dat de wandeling wat aan de korte kant was morgen maar een langere wandeling plannen. Heerlijk in de zon een beetje lezen wie doet ons wat.
Zo ziet de tocht op de Garmin er uit, la Bresse een gat van niks en het einddoel het meer met de friettent.
Maandag
We waren vergeten door te geven dat we graag een baguette wilden hebben dus helaas geen ontbijt. Na een kopje koffie naar de super U om de boodschappen in te slaan en de laatste wandeling in deze omgeving. Het ontbijt deden we onder zeer moeilijke omstandigheden de bus stond een beetje te scheef zodat alles van tafel schoof dan maar een hand voor het brood en de ander om de spullen vast te houden. Het is een tocht van 12 kilometer over de toppen van de bergen het beloofde een mooie tocht te worden ware het niet dat deze helemaal de mist in ging. We kunnen zelfs met de Garmin verdwalen blijkt nu. Halverwege de tocht was er een hut met een openhaard die we drie keer tegen kwamen dit ging niet goed. Toen we dachten weer op de goede route te zitten kwam ik er achter (gelukkig op tijd) dat we weer naar de hut toe liepen. Het bleek dat we de tocht gespiegeld zagen terwijl de Garmin het toch goed had. Hoe we het gehad hadden geen idee maar we waren blij dat we de bus zagen. We hebben als pleister op de wond maar een tochtje met de bus gemaakt wat veel prettiger was dan verdwalen. De temperatuur is ook behoorlijk opgelopen naar de 25 graden, dan maar de rest van de dag plannen maken voor morgen en ons toch maar beter voorbereiden.
De scheve bus bij het ontbijt,weer een mooi pad begint eentonig te worden en een uitzicht van heb ik jou daar en tot hier ging het goed.
Dinsdag
We staan nu 3 dagen op dezelfde camping en dat is voor ons uitzonderlijk het wordt tijd om te verkassen. Freiburg komt weer in beeld we zijn daar vaker geweest en het bevalt daar prima dus die kant maar eens op. Op de route is de hoogste berg van de Vogezen de Ballon d’Alsace dat is het doel en je komt er toch langs en dan misschien naar Freiburg. De berg is werkelijk fantastische uitzichten naar alle kanten toe en een beeld van Maria is er ook maar waarom dat hebben we niet kunnen vertalen verderop nog een beeld Jeanne d’Arc op een paard wat we uit de beschrijving kunnen opmaken is dat ze precies op de grens van Duitsland en Frankrijk stond nu dus ongeveer 80 kilometer binnen Frankrijk. Weer bij de bus had de buurman zijn luifel uitgedraaid ongeveer 1,5 meter denk dat hij bang was dat er nog een camper tussen zou komen nou ja hij moet het zelf weten. Daarnaast een camper met echtpaar. Hij in een tour de France pakkie en zij met een gezicht hier zit ik dan de rest van de dag. Toen we terug kwamen lag ze te pitten dus die komt de dag ook wel door. We hebben Freiburg niet gehaald we staan nu op de camping in Masevaux de eigenaresse bleek een Schotse te zijn dus dat klikte helemaal met Marian die uit Wales komt. Morgen maar weer verder of niet we zien wel.
Het monument voor de omgekomen mijnopruimers. Het is hier een groot fort geweest tijdens 14-18, het is echt een puist. Je waant jezelf in een vliegtuig en de laatste sneeuw.
Woensdag
Regen komt er naar beneden we werden er wakker van het zal toch niet waar zijn de eerste dag in onze vakantie. Het viel gelukkig mee tegen de tijd dat we naar de boulangerie en de boucherie gingen was het weer droog, hebben we weer mazzel. Gisteren schoot de naam van de plaats Marian weer binnen waar we met de buren in Colmar overgehad hadden. Dit was ons doel voor vandaag het is een wijndorp mooier dan Colmar dus Truus ingesteld op Eguisheim en op pad. Truus wilde ons met alle geweld op de grote weg hebben en wij willen alleen de kleine weggetjes door de dorpjes heen dus haar maar de mond gesnoerd en het weer op de oude manier gedaan. En dat viel tegen je komt er achter dat je het snel vergeet hoe je het beste de route uit moet zetten. Op een gegeven moment waren we verdwaald en Marian was het zat dat geklungel van mij zette de bus stil griste de kaart uit mijn handen en zei "hier zitten we en daar gaan we heen" mijn antwoord was zet Truus maar weer aan, heb het anders nooit. Eindelijk daar aangekomen camping dicht gaat pas om 13.30 open dan eerst maar dat dorp is mooie plaats echt klasse. Uurtje rond gewandeld en op naar de camping.
De vrouw achter de balie was niet bijster vriendelijk zo ook haar uiterlijk zeer zeker geen reclame voor de camping na twee keer verkast te hebben de eerste keer geen stroom ze deed net of het onze schuld was en de tweede keer geen wifi zaten te ver van het gebouw af volgens haar nog geen 5 meter kom nou. Nou ja dan maar geen internet ( het was gratis).Op de camping 2 California’s een beach en een comfort line zoals wij hebben maar dan het nieuwe type. Moesten even kennis maken natuurlijk om even te technieken (zou Joop zeggen) met de vergelijking kwamen we er achter dat er weinig nieuws onder de zon was wel dat het design is veranderd maar volgens mij schiet je er weinig mee op. Morgen naar de ruïne tochtje van 8 kilometer moet te doen zijn nu aan de spaghetti. Morgen maar weer zien.
Vlak voor Eguisheim nog een blik op Colmar en het plaatsje het kan zo een creatie van Anton Pieck zijn.
Mooie doorkijkjes het heeft wel meer dan Colmar maar dat kan persoonlijk zijn.
Donderdag
Weer regen en nu met bakken. We besloten om toch maar te gaan Eric even een smsje waar de zon schijnt en hij meldde noord daar is het weer beter nou dat kwam mooi uit richting huis dus. Hoewel we nog niet veel zin hadden is het toch verstandig. Afscheid genomen van de uiterst vriendelijke Francaise zelfs bij regen kan ze nog zuurder kijken dan met zon. Bij Riquewihr hield de regen op en begon de zon weer te schijnen we zijn hier onze eerste vakantie met de T2 ook geweest dat is nu bijna 32 jaar geleden en ik reed zo weer naar dezelfde parkeerplaats instinctief zullen we maar zeggen volgens Marian puur mazzel gewoon de bordjes volgen. Er is niks veranderd en met een uurtje waren we uitgekeken en rondgelopen en op naar Obernai. Bij aankomst op de camping muicipal van de plaats werden we uiterst vriendelijk ontvangen en wat een verademing mooi camping plaatsen vlak wifi hartstikke snel en warm het was weer 25 graden. We blijven nog een dag morgen weer wandelen de bergen in en misschien uit eten.
Riquewihr er is volgens mij niks veranderd alleen ik ruik gelukkig geen zuurkool en het plaatsje van 32 jaar geleden en laat Marian maar kletsen.
Vrijdag
De zon is er en de lucht is strak blauw wat willen we nog meer. Nou wandelen dat moet maar weer eens. Rondje over de berg boven Obernai leek ons wel wat tocht e van 8 kilometer piece of cake. Eerst door de bossen dan langs een beekje op de kaart staat escalier ik had al zo’n vermoeden dat het geen lift was dat was het dus ook niet het was een trap van spoorbielsen best een behoorlijke klim (weer wat in het Frans geleerd) maar het uitzicht is mooi je kijkt zo over de plaats heen. Daarna weer naar beneden door de plaats heen langs de supermarkt en met 4,5 kilo weer naar de camping. Het leven gaat hier langzaam achter ons een Frans echtpaar die al zaten op hun stoel toen wij opstonden en er nog zaten toen we 4 uur later terug kwamen niet lezen of wat anders doen alleen kijken naast ons twee Denen die bijna hetzelfde doen maar zij lezen en puzzelen nog. Het leven is hun wel aan te zien. Nu maar even niks lezen en schaken voor Marian en voor mij lezen en tikken. zo komen we de dag wel door. ’s Avonds een mooi klein restaurant uitgezocht we zijn hier overdag ook al eens langsgelopen en het was er druk dus het moet goed zijn nou dat klopte ook het eten was prima en ze spraken gelukkig Engels en ze hadden een Engelse manure (sprak de dame zo uit maar mooi dat ze hun best doen) gelukkig die moeten we dan maar hebben.
Zo als ik al tikte ook bij een beekje langs, de wijn die hier vandaan komt heet Pino nog wat niet te verwarren met Sesamstraat en Obernai.
Zaterdag.
WEER strak blauwe lucht wat willen we nog meer wandelen dus. Boven Ottrot is een ruine een afstand van 3,6 kilometer maar alleen omhoog en natuurlijk alleen naar beneden. Boven aangekomen bleek er een hek omheen te staan en een meneer die zei ist geschlossen dus dat was balen helaas. Beneden bij de bus boodschappen gedaan en op naar Strasbourg onderweg begon de lucht steeds meer te betrekken en we vreesden al dat het zou gaan regenen. In Strasbourg moet je door de buitenwijken van de stad je schrikt je rot het zijn echt slums wat een zooitje gelukkig naarmate we dichter bij de camping kwamen werd het allemaal wat beter. We hebben de bus neergezet en ja hoor het begon te regenen jammer maar we benne Hollanders we gaan dan maar met regenpak. Het viel toch tegen lopen in de regen volgens de Garmin was het ongeveer maar 2,5 kilometer heen dus dat valt mee.
Maar het lopen daar in het centrum en dan weer naar huis onderweg hebben we maar gegeten bij een Vietnamees omdat we geen zin meer hadden om nog om bij thuiskomst te koken. En het bleef maar regenen de vloer bij de beste man was drijf ze ging met de dweil achter ons aan naar de tafel. Gelukkig was het droog toen we weer buiten kwamen dus we konden het laatste stuk droog naar huis. We waren best moe maar even kijken hoe veel we gelopen hadden shit 11 kilometer dus 5 voor heen en terug en 6 voor winkeltjes kieken nou begrijp ik waarom ik zo moe was.
Het nationale gedenkkruis van het canton Alsace en het uitzicht op de duitse bergen bijna vanaf de ruine en de ruine geschlossen.
Zondag
Zoals de receptioniste had beloofd de zon scheen vol goede moed op naar Strasbourg en voor het eerst de Garmin gebruikt op route heel erg makkelijk hij piept als je rechts of links moet je moet natuurlijk wel het einddoel ingeven volgens ons waren we een stuk korter onderweg dan gister je leert er een hoop van de blunders blijkt wel. Het is een mooie stad veel oud en volgens mij ben ik hier al eens eerder geweest voor de zaak toen. Na een uurtje of twee bij alle bezienswaardigheden langsgelopen te hebben begonnen we wel trek te krijgen. Bij een snackbar een broodje opgehaald en op een bankje onder een boom waar veel duiven rond scharrelden het broodje op gegeten Marian zag een mannetjesduif die een vrouwtje het hof maakte maar deze had duidelijk geen belangstelling maar hij bleef het proberen dacht al bij mijzelf we moeten hier niet te lang blijven straks schijten ze op ons hoofd en ja hoor volgens mij die ene mannetjes duif had er duidelijk de pest in en dacht welke toerist zal ik eens pakken ik dus had gelukkig net mijn broodje op nu nog even naar de Mac voor een ijsje (Het gebeurt niet vaak maar we moesten hier echt naar zoeken) en dan maar weer naar huis. De Garmin weet het precies piep piep hier links of rechts heel erg makkelijk ook als vergeten bent waar je je fiets neergezet hebt. Thuis maar aan het bier en thee voor Marian en de plannen voor morgen maken.
De sluis van de stad met daar vlakbij de molens en weer de vakwerkhuizen.
Hier heb ik volgens mij toen gegeten, waar is de andere helft nou en waar is de andere toren?
Maandag
Het is een vreemd geheel die camping naast ons staan twee tentjes met twee mannen er in de een rookt constant en heeft een behoorlijke rokershoest dit gaat de hele nacht door en 's morgens staat hij weer te paffen de een na de ander de tweede komt rond 17.00 uur ritst de tent dicht tot de volgende morgen en gaat weer. Zo ook de caravan aan de andere kant waar een jonge vrouw in huist zij komt vrijdag met haar auto gaat naar binnen en maandagmorgen is de auto weer weg. We hebben besloten om een stuk naar huis te rijden tot aan Bacharach aan de Rijn omdat we geen gas hebben moeten we weer op de camping staan. Het is ieder geval een mooi plekje aan de rivier met uitzicht over de schepen die voorbij varen weer eens wat anders dan bos. Straks nog even kijken hoeveel poen we nog hebben anders eten we gewoon thuis. Maar nu eerst even wat lezen en een biertje oh oh moet eerst mijn thee nog opdrinken.
De camping aan de Rijn met de scheepvaart dat altijd maar doorgaat en de hoofdstraat van het plaatsje eigenlijk de enige straat.
Dinsdag
Prima geslapen maar Marian had last van een nachtegaal in de boom boven de bus die de hele nacht zijn kop niet hield Marian slaapt door sirenes, vechtpartijen op straat, brommers, auto’s in het centrum van Meppel maar van een nachtegaal blijft ze wakker hij fluit zo mooi kon er niet van slapen. Bij de bakker broodjes gehaald en de tocht uitgezet en op pad. Eerst weer de berg op dan boven bij de Rijn langs en dan via een begraafplaats weer naar beneden dan weer bij de Rijn langs maar dan er vlak langs. De tocht was ongeveer 8 kilometer en bleek later weer 11 kilometer te zijn. Geeft niks het was een mooie tocht er waren nu bankjes genoeg onderweg maar helaas het spetterde licht zodat we niet zijn blijven zitten. Het is hier echt mooi maar je moet wel doof zijn wat een herrie dan weer een trein en dan weer vrachtschepen de treinen gaan echt vlak langs de plaatsjes heen er is in Bacharach zelf een terrasje bij een hotel als je je bord niet vast houd dan waait hij weg de trein dendert ongeveer 2 meter bij je vandaan langs. We zeiden al tegen elkaar iets voor Fawlty Towers "Wilt u een kamer met uitzicht over de Rijn of aan de achterkant van het hotel mevrouw. "Nou meneer Fawlty over de Rijn natuurlijk ". Basil handen wrijvend: he he he.
Het hoogste punt van de wandeling met het plaatsje beneden en straks nog een stukje bij de Rijn langs.
Marina belde dat het uitkomt dat we ook daar even heen gaan dus kunnen we hen ook gelijk even dag zeggen. Laatste avond aan de Rijn met voor ons de schepen en achter ons de treinen en die verrekte nachtegaal begint ook weer. We zijn goed moe zodat het pitten geen probleem zal zijn.
Woensdag
Vandaag naar huis we hebben het weer gehad september maar weer eens kijken het is nog ongeveer 400 kilometer naar Meppel en we hoeven pas om zes uur bij Eric, Darda en Deandro te zijn we gaan kalm aan doen. Bij elkaar genomen een mooie vakantie niet veel gereden 1656 km ongeveer wel veel gewandeld 97 kilometer en iets meer gefietst dan de vorige vakantie. Balen van het gas en de Ipod maar dat hoort erbij.
Zo staat hij aan de Rijn en zo staat hij weer in de garage.
De tocht van ongeveer 1656 kilometer.
