Oud en nieuw in Zuschen

Zaterdag
Half tien wakker best laat voor ons doen. En we hebben voor het eerst prima beneden geslapen. Eric had een idee om schuimrubber geluidisolatie materiaal als extra matras een prima idee. Kijk precies zijn pa dat joch komt er wel. Na het ontbijt op pad voor de Nieuwjaarswandeling richting de kapel van Zuschen. Dat viel best tegen vooral het eerste stuk waar niet geruimd was loop je in sneeuw van rond de 40 centimeter maar het is gelukig niet ver. Maar wat een plaatjes kun je maken prachtig net een kerstkaart. Na een uur of drie lopen en glibberen door zware sneeuw buien komen we weer thuis en nu als de donder aan de chocomel mit Sahne. Ik zit nu te tikken terwijl onze vriend een dutje doet en de rest leest of schaakt terwijl de sneeuw weer met bakken de lucht uit komt.
  
Zuschen in de sneeuw, gezellig keuvelend de dalen in en de paden op en nog een keer Zuschen maar dan anders.

Zondag
Weer waren we laat wakker voor ons doen 9.30 moet toch niet gekker worden. Het bed is nu prima beneden slapen gaat nu goed het is wel wat smaller dan boven maar nu is het heerlijk zacht door het schuimrubber. En het blijft maar sneeuwen er is weer 20 cm bij gekomen dus na het ontbijt weer op pad. Ondanks het late uur dat we naar bed gingen en de sterke verhalen waren we weer zo fit als een hoentje. De broodjes in oven en de vleeswaren op tafel we konden weer smikkelen. Tijden het eten hebben we het plan opgevat om rondje Zuschen te gaan doen; lijkt mij een strak plan. Tochtje van rond de zes kilometer piece of cake. Toen we op pad gingen was het opgehouden met sneeuwen en het zicht is helder maar niet voorlang zo als later weer bleek.
  
Rondje Zuschen niet ver maar wel heel mooi, waar die dames het toch over hebben is mij een raadsel dit is geen wandelen meer maar gezellig slenteren.

Tijdens het lopen hebben toch weer behoorlijk sneeuw gehad, zicht was op een gegeven moment nog geen 50 meter dit heeft wel wat. We liepen met het laatste stuk van de wandeling bij een restaurant langs met een heerlijke menu op de kaart dus het idee is daar. We gaan hier straks eten. Na het tukkie en het verhaal bij werken toch maar naar het restaurant gewandeld weer in een dikke sneeuwbui het houdt maar niet op. Eten is prima alleen het gezeur (muchten sie nog etwas trinken) hing ons na 20 keer behoorlijk de strot uit. En van een Irish Coffee had de bediening nog nooit gehoord ze vroegen wat er in moest en of Piet er een Kugel Eis er in wou hebben. Verder was het eten heerlijk. En zoals gewoonlijk weer door de sneeuwbui terug. Het was alles bij elkaar toch weer 1 uur voor we de kooi weer opzochten.

Maandag
We waren vroeg wakker echt vroeg het was nog bijna donker. Even naar buiten kijken en ja hoor het sneeuwde weer en er ligt al zo veel er is minstens 15 cm gevallen. Het dak van de buren begint al behoorlijk door te zakken. Onze vriend heeft de buren al gebeld. Na het ontbijt naar de Kahler Asten. Het dak wou niet echt naar beneden er bleek sneeuw in de goten te zitten dat was het probleem dus na het schoonmaken ging het dak gewoon weer naar beneden. Het achteruit rijden was wel even lastig maar onze vriend riep links of rechts en na een paar hopen sneeuw geraakt te hebben konden we op pad. Kahler Asten is echt prachtig de sneeuw bijna een meter hoog en alle bomen wit.
  
De bomen zijn prachtig met sneeuw en ijzel.
  
Prachtig pad door het bos. Maar even van het pad af en het is mis. Je zakt weg tot aan je kruis en de top in zicht.
  
Onze vriend aan de fotografie van de schone winterdames, zodra je bij een piste bent is het druk en de bus bijna in zicht.

Straks naar Winterberg boodschappen doen en weer naar huis en aan het bier. Thuis aangekomen de dames aan het koken en wij dus aan het bier straks moeten we afwassen onder de edele geluiden van ACDC. en ik kan vertellen dat het tempo zeer hoog lag. De afwas was dus zo gepiept zodat we ons weer aan de stamtafel konden scharen en de sterke verhalen zijn er weer. De foto’s bekeken en deze waren prachtig zo komen we op fotograferen wat dus een leuke hobby is en afgesproken dat we hier meer aandacht aan gaan besteden. Morgen weer naar huis misschien via Munster om nog even de stad te bekijken we zien wel.

Dinsdag
Na een gezellig ontbijt was het helaas weer tijd voor de terugreis jammer het weer is prachtig strak blauwe lucht maar ja de winkel wacht. Het plan is om naar Munster te gaan en vandaar weer naar huis. Dat ging dus even niet door halverwege hadden we geen zin meer het was een twee baans weg met ongeveer om de 5 kilometer stoplichten het schoot maar niet op. Truus op Meppel gezet en de snelweg op naar huis en Munster zal er nog wel zijn als we weer in de buurt zijn. Rond 16 uur waren we weer in Meppel nog even gezellig gekeuveld met Marita ze heeft het prima naar haar zin gehad dus haar dag kan ook niet meer stuk.

De laatste morgen in de sneeuw bij -15 graden