mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

Vakantie 2010 Bayren Duitsland

Nog twee maanden.
We zijn al druk bezig met de voorbereidingen. We hebben een site gevonden met allemaal wandelingen tussen de 4 en 10 kilometer. En allemaal tussen Garmisch Paternkirchen en de Konigssee. Gelikt voor de Minkies. We zetten deze in Map Source (hoort bij de Garmin) op de laptop zo dat ze zichtbaar zijn waar ze beginnen. Hier komen de Camperplaatsen en de campings nog bij info zat voor de vakantie.

Overzicht: De rode vlaggetjes zijn de startpunten van de wandelingen, gele bussen zijn de camperplaatsen, de zwarte driehoekjes zijn de hotspots en de groene tentjes hoe kan het ook anders de campings.

Judith ,Erik en Amelie zijn net terug van vakantie uit Bornholm en hebben het prachtig gehad mooi eiland echt een aanrader. Er is echter een minpuntje de overtocht is behoorlijk aan de prijs misschien kunnen we het samen doen en de bus daar laten zodat de volgende er nog 14 dagen mee op stap kan en de bus mee naar huis nemen.
Eric en Darda zijn op weg naar Venetie via Dachau en de Konigssee. We zijn blij dat ze uit zich zelf besloten hebben om de gruwel uit de tweede wereldoorlog te gaan zien. Ze steken er op deze manier ieder geval meer van op dan van TV.

Nog een maand
We zijn het weer aan het volgen en het is daar al vier weken regen dus misschien de Alpen over we zien wel. Eric en Darda zijn terug van hun vakantie van o.a. Venetie en zijn daar letterlijk weg gebakken. Venetie is mooi maar bij een temperatuur van 40 graden ben je het gauw zat. Van Carla (een klant) wandelkaarten gekregen van de Dolomieten we hopen dat we ze niet nodig hebben maar ja gezien het weer better safe than sorry zegt een Engels spreekwoord.

Nog een week
Eric heeft een antenne op de laptop geinstalleerd zodat we een groter bereik hebben voor het internet. We hebben ook geleerd om verbinding te maken bij een MC dus laten we het hopen dat het deze keer lukt. Het plan is om  in Ingollstadt op de camperplaats te slapen en de volgende morgen richting Schonau am Konigssee te rijden daarna hangt het van het weer af we zien wel.
Zaterdag
Het is zover we mogen weer het is wel een eind vanaf mei tot nu zonder maar ook even weg te kunnen. We zijn met Marita een dagje naar de stoomschip Rotterdam geweest in het laatste weekeind voor de vakantie en dat was het dan. De fiets van Marita was in Meppel gestolen en in Barendrecht weer gevonden dus gelijk aangeboden om de fiets op te halen en meteen een excuus om even een ommetje te maken naar de Rotterdam. Het is een mooi schip. Van buiten is het echt indrukwekkend maar van binnen lijkt het meer op een hotel a la conferentieoord dan op een cruiseschip. De kinderen kwamen ons uitzwaaien en een fijne vakantie toewensen en voordat we het in de gaten hadden was het half zes. Dus als de donder de winkel dicht en op pad. Ging allemaal goed wel veel werk aan de weg met behoorlijk oponthoud maar dat mag de pret niet drukken. Voor onderweg had Marian cornish pasties gemaakt in plaats van chili con carne voor ons echt een breuk met een traditie. Aangekomen op de camperplaats in Ingolstadt waren we gelukkig niet de enige maar wel waarschijnlijk de enige die last hadden van het lawaai van een paar aso’s met oerwoud geluiden uit een auto radio. Maar ja ‘t is niet anders we zijn moe na 740 kilometer dus dak om hoog en pitten. Marian was zo vertrokken en ik heb geloof ik nog een half uur moordplannen lopen te bedenken voor ik ook vertrokken was. Zondag
Mooi weer strak blauwe lucht wel koud maar wat wil je. Eerst broodjes zien te bekommen en dan op naar Muhldorf am Inn dat ligt op de route naar Konigssee en toevallig ligt daar een zeer bijzondere bunker aus den krieg.
  
Ons eerste nachie in ons bussie en Ingolstadt nog in volle ruste, een mooie plaats jammer dat er geen bakker open is.
  
Echt ongelofelijk hier moest een fabriek voor vliegtuigen komen maar de natuur heeft er weer aardig grip op.

We zijn op de camping bij Konigssee aangekomen en een mooi plekje uitgezocht naast hoe kan het ook anders een Duitser die met alle geweld onze bus een beetje opzij wilde hebben want als wij de portier open deden kwam het misschien wel TIEN cm over hun plekje heen. Dit schoot mij in het verkeerde keelgat maar voor ik kon zeggen niemaals  had Marian me al boos aangekeken dus toch de bus maar verzet. Dat waren wel de laatste woorden die we met deze buren hebben gewisseld. Jammer. We hebben nog even door het dorp gelopen en gelijk weer naar huis om een film (Deadwood van Judith en Erik) te kijken en dan naar bed. Morgen de eerste wandeling we zijn benieuwd. Maandag
We werden echt vroeg wakker en het ergste was nog dat het pot dicht zat mist je kon nog geen 15 meter zien laat staan dat het wandelen zou worden. Volgens de buren iest das kein probleem nach ein oder zwei stunden ist die sonne wieder da. Dus eerst maar aan de thee en koffie boekie er weer bij ik Stieg Larsson millennium trilogie geleend van Marijke en Tino en Marian Ian McEwan Black Dogs. Maar na een pagina of vier borrelde het idee op om naar Berchtesgaden te lopen boodschappen te doen en daarna naar de Konigssee prima plan dus op pad. Halverwege Berchtesgaden begon de zon te schijnen dus als de donder bij een Edeka boodschappen gedaan en dan op naar de rondvaartboot.
  
Het is een mooie tocht bij de beek langs en vergezichten, de rondvaartboot was wel erg vol.
  
De St. Bartholomeus kapel en het is werkelijk waar een prachtig meer het eindpunt van het meer vanaf hier is het ongeveer 1 kilometer naar de Obersee.
  
Je ziet op de foto bijna niet meer wat spiegeling is en wat niet, het pad naar de zuidelijkste punt van de Obersee en als je pech heb loop je een uur achter oninteressante achterwerken aan (ik dus) en de Obersee richting Konigssee.
Al met al een prachtige dag de koppen rood van de zon en vanavond bikken in het restaurant bij de camping. Daarna weer een filmpie deadwood wie doet ons wat. Morgen naar de Eiskapelle  ben benieuwd we zien wel.
Dinsdag
Het was weer mistig vanochtend maar na de ervaring van gisteren hadden we er het volste vertrouwen in dat het zou oplossen. Na het eten op pad en weer door de hoofdstraat van Schonau am Konigssee met als zijn rotzooi er waren er een paar bij met pluche murmeltieren met de tekst das murmeltier gruss dich en er was murmeltier zalf te koop. Schijnt overal tegen te helpen mmmm.
  
Weer spitsroeden lopen door Schonau, het laatste beetje mist en de anliegerstelle St. Bartholomeus.
 
Na een half uurtje varen en weer dezelfde flauwe moppen aangehoord te hebben landen we bij de St. Bartholomeus kapel. Vandaar is het 1 ¼ uur naar de Eiskapelle. Het eerste stuk is erg makkelijk en gaf ons moed voor de rest. Na een kapelletje haakte de eerste 50% van de wandelaars af wat ons al een beetje aan het denken zette. Halverwege kwamen we nog meer bezwete wandelaars tegen en aan het eind waren er nog geen 10 mensen over. Bij het einde van het pad staat een waarschuwing vanaf hier op eigen risico je bekijkt het maar. Met de Eiskapelle in zicht leek het nog geen 5 minuten lopen maar nu is er geen pad meer alleen maar gerull. Klimmend over grote stenen hebben we de laatste 500 meter in een half uur gedaan. We hebben een mooie kei in de zon uitgezocht en de broodjes opgegeten totaal waren we nog met 4 man. Mijn kleren waren drijfnat ik heb die maar gelijk te drogen gelegd in de zon. Na het eten zijn we richting de rivierbedding geklommen om de
Eiskapelle van dichtbij te zien. Echt een wonder prachtig ik moest van Marian wat dichter bij gaan staan om de dimensies wat beter uit te laten komen zei ze. Toe nog een beetje achter uit kom kom nog een klein stukje toe niet bang zijn je bent toch goed verzekerd op een gegeven moment regende het smeltwater in mijn nek en hoorde de stukken steen naar beneden vallen. Tot hier en niet verder jij gaat maar achteruit voor je dimensies. Uiteindelijk is het toch allemaal gelukt en de foto is met gevaar voor eigen leven genomen.
  
De eerste blik op de Eiskapelle de levensgevaarlijke foto voor de dimensies en het gerull voor de terugweg.

De terugweg liep als een speer we waren er zo weer. Onderweg kwamen we een paar mensen tegen die op de heenweg waren waarvan de man behoorlijk transpireerde en lijkbleek zag. Zei al tegen Marian als die het haalt zal mij dat verbazen. Bij het restaurant aangekomen een heerlijk pilsje en een broodje forel wie doet ons wat. Onder genot van het pilsje komt er een ambulance boot aan met volle snelheid er stappen drie man uit van de reddingsbrigade en zij gaan op pad naar de Eiskapelle shit zal toch niet die man zijn. ‘s Avonds in het restaurant van de camping gegeten en gezellig met een Duits echtpaar gepraat. We waren wel wat verbaasd na de ervaring met onze buren ga je toch weer generaliseren. Wat leuke tips gekregen o.a. Oberammergau en Linderhof. Voor het slapen gaan het laatste deel van Deadwood gezien en pitten morgen zien we wel weer.
Woensdag
We waren zoals gewoonlijk weer vroeg wakker nou ja na wat woelen zijn we toch maar begonnen met het opruimen van de bus verse broodjes gehaald en ons vertrek klaar gemaakt. Dak naar beneden en starten maar nou niet dus we hadden te veel Deadwood gekeken zodat de accu dead was. Gelukkig hadden de Duitsers verder op een draagbare start accu en hij startte weer gelijk. Plan is om richting Kitzbuhel te gaan en vanaf daar naar Reit im Winkel een beetje een omweg maar op vakantie maakt dat niks uit het is wel een hele mooie tocht. We staan nu op de camperplaats net buiten Reit im Winkel en komen er achter dat de wandeling in Rupolding begint dus 18 kilometer verder. Nou morgen is er weer een dag, dan de laatste 18 kilometer maar. We blijven staan en doen nu helemaal niets (nou ja niets).
  
Kitzbuhel en Reit im Winkel vallen een beetje tegen de een is groter dan de ander maar hebben allebei dezelfde souvenirs en een hoog gehalte touringcars het zijn van die reisjes met verkooppraat volgens ons.

Donderdag
We hebben eerst maar even de camping betaald daarna bij Penny broodjes opgehaald voor het ontbijt. Tijdens het opruimen van de bus vonden we een boekje met wandelingen in de Alpen geen idee waar dit vandaan komt volgens de vorige eigenaar hebben ze het gekocht in Kleve het zal met een partij boeken meegekomen zijn denken we. Komt dat nu dus even mooi uit. Ook staat er een wandeling in die begint bij Blindau ongeveer 1,5 kilometer bij de camping vandaan dus de keus is gauw gemaakt op naar Blindau met de bus of zullen we even lopen het is maar 3 kilometer. We hebben toch maar de bus genomen. Met de verzameltaxi vanuit Blindau omhoog we mochten achterin zitten met onze rug naar de voorkant en ons vasthouden aan de achterdeuren we hoopte dat ze niet zouden openspringen want de man reed ontzettend hard en de weg was steil. Vanaf de Hindenburg alm naar de Feldhorn en daarna weer terug naar de parkeerplaats in Blindau een tocht van 10 kilometer (dachten we). Het is een prachtige tocht panorama’s en de top van de Feldhorn een panorama van 360 graden schitterend. Op de heenweg was het best zwaar mijn benen begonnen weer te trillen maar de alm vlakbij de top hebben we nog redelijk gehaald.
  
Bijna bij de Alm, de alm met het uitzicht vanaf het terras.

Onderweg omhoog kwamen we een echtpaar van 80+ (dat zeiden ze tegen ons) die ook op weg waren naar de alm Leuk met ze gesproken en ze vroegen of we weer naar de Hindenburg alm gingen op de terugweg. We zeiden dat we naar de parkeerplaats in Blindau gingen; zo zo dat is niet mis nou veel sterkte. Snapten het al niet het was toch maar 10 kilometer en we hadden meer als de helft er al op zitten.

  
Snap er niks van, zover is het toch niet, heb het gevoel dat we al 20 km gelopen hebben en de top van de Feldhorn.

vrijdag 
Nou de tocht naar beneden daar leek geen eind aan te komen het bleef maar dalen en mijn benen werden steeds slapper. Maar na twee en half uur zagen we de bus. We waren kapot er zaten nog 5 treetjes tussen ons en de bus nou kruipend naar de bus wat waren we blij dat we er waren. Kon het gaspedaal bijna niet indrukken. Op de camping eerst de kleren uit wringen en onder de douche, eten en toch maar even kijken hoe we gelopen hadden. Volgens de Garmin was het 17 kilometer i.p.v. van de 10 hoe kan dat nou? Boekje erbij en in de kleine lettertjes inderdaad 17 kilometer we snappen nu waarom we bekaf zijn morgen dus maar even niet wandelen. Vrijdag
Vandaag even naar de Penny gestrompeld voor de broodjes en verder niets. Maar na het ontbijt was het weer zover zullen we maar eens verdergaan? We besloten om naar Oberaudorf te gaan ongeveer 30 kilometer ten westen van Reit im Winkel valt dus nog mee. Er moesten daar meerdere camperplaatsen zijn maar hoe we ook zochten niks dus. We waren het al aardig zat maar plotseling zagen we op een lantaarnpaal een zelf gemaakt camperbordje. bij een boer dus die maar genomen. De man had een heel verhaal maar we snapten er niks van dat dialect is echt lastig maar uit eindelijk begrepen we dat het 8 euro kostte en niet bij hem mochten douchen (dachten we) maar nog te doen in Meppel ben je meer kwijt voor een paar uur parkeren. Staan dus nu tussen de kippen en twee hanen die tegen elkaar op aan het kraaien zijn maar dat drukt de pret niet. Marian heeft gelukkig het fototoestel weer ontdekt en knipt er op los alles wat tokt en kraait komt er op te staan. We hebben toch maar even een wandelingetje uitgezet met de Garmin niet zo ver maar 6,5 kilometer om weer een beetje te wennen. Viel toch behoorlijk tegen we zijn nog niet helemaal hersteld denk ik. Morgen maar weer zien.
  
Slapen bij de boer, Und was sind das fur leute en de achterkant van de camperplaats.


zaterdag
We werden wakker met regen de lucht is loodgrijs en we wisten gelijk dit wordt geen wandeldag. Zelfs de haan had geen zin om te kraaien. Eric maar even een sms gestuurd en gevraagd waar de zon scheen we hoorden van hem dat het weer zelfs in Verona slecht was.
Het duurt nog een paar dagen voor het weer opknapt. We hebben daarom besloten om nog maar een dagje kalm aan te doen en een stukje naar het westen te rijden. Ongeveer 30 kilometer verder op bij het plaatsje Fischbachau hebben we een camping gevonden en staan dus nu in de regen op de camping. Morgen zien we wel verder.
  
Ons huusie en ons plekkie in de regen en toen het droog was toch maar even een wandeling.

Zondag
Koud maar droog bij het wakker worden temperatuur op 5 graden kachel aan en ontbijten. Maar ja waar gaan we nu maar eens heen na rijp beraad besloten we naar Bad Wiessee te gaan er is daar een camperplaats en twee wandelingen we zien wel. Maar goed dat we eerst naar de camperplaats gingen kijken deze was dus opgeheven er is dus te weinig inkomen voor de gemeente denk ik er zal wel een hotel op komen. De wandeling is ongeveer 10 kilometer nu dus toch maar even goed nagekeken we willen niet weer dezelfde fout maken.
De tocht naar de Auer alm was een beetje saai (maar had de rug toch wel weer behoorlijk nat) totdat je er bijna bent dan komen de uitzichten het is weer prachtig. De alm is heel oud en oergezellig een oude kachel van steen staat bijna middenin een woonkamer die een beetje aangepast is met wat banken. Een doorgeefluik naar de keuken en dat is het. We hebben gezamenlijk een Kartoffelsuppe genomen en een halve liter water meer dan genoeg. Naast ons aan tafel zaten wat jongelui een was met een liter bier bezig en volgens mij waren zij op de mountain bike's.
    
De Aur alm , Marian aan de Kartoffelsuppe (foto is een beetje wazig door condens op de lens)en weer op pad.
 
De wolken laag bij de bergen, het pad is goed te doen maar steil en de Wiessee bijna bij de bus.

De terugtocht is ook weer een beetje saai maar de afstand klopte en we waren niet echt moe. We hadden voor onderweg warme chocolademelk maar konden tot onze grote schrik dit niet op drinken omdat het nog in de bus stond lekker handig dus. Staan nu in Bad Tolz aan de Isar met nog een 20 campers vandaag dus niks meer morgen maar weer zien.

Maandag
We hebben besloten om hier nog een dag te blijven er is een wandeling naar het Blomberghaus hier vlakbij en het plekje bevalt ook. Zoals gewoonlijk zijn we de jongste met de kleinste camper. Er staan joekels bij onvoorstelbaar het probleem is met die dingen dat je altijd op grote plekken aangewezen bent dus altijd vroeg op de camperplaats anders heb je geen plek meer waar je kan staan. Ons formaat bevalt ons het beste denken we.
  
Ons busje tussen de groten, het beginpunt en het eind daarboven ergens.

Het begin van de wandeling is ongeveer 4 kilometer van de camperplaats af dus toch maar met de bus. De tocht is 7,4 kilometer maar met een stijging en daling natuurlijk ongeveer 450 meter wat best steil bleek. Onderweg haalden we een oudere heer in dus we dachten na dat gaat goed we raken gewend aan het lopen bleek de man al ver over de 70 te zijn dat viel weer tegen. De tocht is mooi Maar het Blomberghaus viel tegen het is gewoon een restaurant en te duur voor wat je krijgt.
  
Eindelijk het tegenvallende Blomberghaus en onderweg toch hele mooie vergezichten en Marian weer als een gazelle naar beneden en ik strompelend er achter aan.

Om een uur of drie waren we weer op de camperplaats en we staan helemaal aan het eind dus iedereen denkt er is daar nog een plekje vrij en dan staat daar zo’n klein busje die niet te zien is. Wel leuk ze komen allemaal dag zeggen tegen die Hollanders Duitsers zijn best wel een aardig volk. Morgen richting Walchensee er is daar een camping aan de see douchen is morgen een must denken we.

Dinsdag
Hoorde het vannacht al regenen en dacht daar gaat de wandeling naar de Jocher Alm. Het is een korte wandeling van nog geen 5 kilometer heen en terug maar een stijging 530 meter. Je kan natuurlijk gewoon gaan maar als alles nat is en je glibbert naar beneden dan zit een ongeluk in een klein hoekje. We gaan gewoon richting Walchensee naar een camping en we zien wel. Het weer werd steeds slechter en staan dus in de regen op camping Walchensee an der see. Het blijkt dat je in de buurt van de camping mooi kan wandelen dus dat maar doen als het droog is eerst een koppie koffie. Het is een rondje schiereiland geworden en het weer was te wisselvallig voor de wandeling naar de Jocher alm. Als het weer morgen beter is dan naar boven anders richting Mittenwald. We laten het weer het bepalen.
  
Zo als ik al zei in de regen op de camping, de middelste berg met de alm in de wolken en de Walchensee.

Woensdag
Het weer zag er vanochtend best goed uit volgens de buurvrouw is er in Mittenwald een klam die de moeite waard is om door te lopen.
We hebben dus de Jocher alm maar gelaten voor wat het is. Het zal wel niet in een paar jaren van de berg afglijden denk ik. Er is ook een camperplaats in Mittenwald dus alles bij de hand. De Leutasch klam is niet zo lang maar wel heel mooi men heeft er bruggetjes over en doorheen gemaakt dus je komt ergens waar je anders nooit zou komen. Het weer werkt gelukkig ook mee de zon komt door. Ze hebben volgens ons ergens ook een bus uitgeladen deze mensen zie ik niet de berg oplopen.
  
De eerste sneeuw op de bergen en de laatste wolken de bomen beginnen te kleuren Herfst
   
De klam er doorheen en er overheen prachtig.

Staan nu op de camperplaats in Mittenwald, nu het dorp nog even in, straks uit eten en morgen met de kabelbaan naar boven 2444 meter druk druk druk. Tijdens de wandeling door het dorp valt er aan de overkant van de straat een oudere heer plat op zijn gezicht, bloed uit zijn neus en mond zag er behoorlijk heftig uit. Met andere mensen hem op een bankje gezet en de ambulance gebeld. De beste man wou weer naar huis zei hij maar het zat niet goed leek mij een beetje te veel van de kaart. De ambulance was er ook zo en de man in de wagen gezet hij was koud binnen of er valt een andere man van dezelfde leeftijd van zijn fiets vlak achter de ziekenbroeders dus de deur weer open hup nummer twee naar binnen. Zeg nou zelf is dat nou efficiency of niet een rit en twee klanten.

Donderdag
Het was mooi weer vanochtend en de top van berg Karwendel mooi in het zicht dat belooft wat. Eerst de broodjes in het dorp gehaald en daarna op pad naar de kabelbaan. We hebben voor de zekerheid even gevraagd hoe de temperatuur was daarboven dit was een goede vraag -1 graad zei de beste man en het kon ook nog wel eens sneeuwen. Na het ontbijt ons toch maar even wat warmer aangekleed. We hadden alleen geen handschoenen meegenomen maar ja pech. Het is daarboven prachtig een pak sneeuw en een helder weer dus je kon ver kijken. De wandeling van nog een 2 kilometer door sneeuw van ongeveer 40 cm viel tegen. Het naar boven klimmen ging nog wel maar het naar beneden glibberen was doodeng. De mensen voor ons gingen nog verder maar dan met een gids en touwen dit ging mij echt te ver. We hebben een heerlijke tijd daarboven gehad koud maar mooi. Beneden eerst maar weer plan de campange gemaakt richting Garmisch Partenkirchen leek ons wel wat. We staan nu op een gigantische camperplaats en we zijn weer de kleinste en de jongste. Voor het eerst internet in de bus dus alles even bij lezen.
  
Het plaatsje Mittenwald gezellig maar te veel pizzeria’s.
  
Daar ergens een beetje rechts daar gaan we heen, het plaatsje Mittenwald en het bergstation.
  
Het eindpunt van de wandeling en voor wie verder durft wij dus even niet en een schitterend panorama.

Vrijdag
Het begon te regenen vanochtend van die regen waar je binnen hele korte tijd kletsnat van wordt. Via internet van de camperplaats kwamen we er achter dat iets verderop een camping is met ongeveer dezelfde prijs als de camperplaats maar inclusief douches dus goedkoper. Dus na het ontbijt daar maar heen. Het plan was eigenlijk om de Partnach Klam te gaan lopen en misschien de Zugspitze maar met deze regen valt dat af voor vandaag morgen misschien. De camping die we gevonden hebben viel tegen de prijs die de ANWB in de gids had staan was veel lager dan op de prijslijst wat de beste man had opgehangen. Hij zat in zijn kantoortje maar had mittagsruhe bis 13 bis 15 uhr. We hebben de camper op een plek neergezet en warten wir ab bis 15 uhr. Maar na nog geen 15 minuten kwam de man uit zijn hok om een ouder echtpaar hun plaats te wijzen dus ver voor 15 uur en begint uit te varen tegen ons dat we niet zomaar op deze plaats mochten gaan staan en dat hij wel zou bepalen waar en wanneer we mochten staan. Dit onbeschofte gedrag schoot mij behoorlijk in het keelgat na hem hier van op de hoogte gebracht te hebben zeiden we tegen hem dat hij in de s****t kon zakken met zijn camping en dat we weer gingen. Maar ja wat nu? Oberammegau maar in de buurt van de Linderhof daar wilden we toch al heen dus dat maar een dag eerder. Daar aangekomen een camping gevonden die een ware verademing is vergeleken met die in Garmisch.  Mooie omgeving de zon begint te schijnen hebben een mooi plekje we blijven. Straks het dorp in en morgen weer wandelen en nooit meer naar die k********k. Als we wat beter Duits konden spreken hadden we hem wel uit willen leggen waar hij een goede cursus klantvriendelijkheid kon volgen. Ook het winkelpersoneel was bijzonder onvriendelijk. Misschien zijn ze gewoon toeristen moe.
   
Hee een bussie Toevallig een markt in Garmisch en ons plekje op de camping in Oberammegau.

Zaterdag
Vandaag maar eens besloten om eerst boodschappen te doen met de fiets (staan de hele vakantie al op de bus). Begrijp niet waarom we ze mee zeulen we hebben allebei een hekel aan fietsen nou ja ik dan. En na de boodschappen een stukje te gaan wandelen zoals gewoonlijk. Mooi tocht uitgezet van een paar Limburgers gehoord dat de Kolbensattel hutte een mooi en niet te zware tocht is we zullen zien. Potverdorie had bij de eerste 4 kilometer de rug al nat en de klim moest nog beginnen. Onderweg naar boven kwamen we een echtpaar tegen met een ukkie van nog geen drie jaar dus we dachten dat valt wel mee. Nou niet dus de tocht bleef maar stijgen en stijgen gelukkig zagen we de hutte op een gegeven moment en waren blij dat we an die kartoffelsuppe konden we waren al behoorlijk kapot en we waren pas boven. De weg naar beneden ging helemaal mis de route die ik uitgezet had bleek een mountainbike route te zijn en gespert vor wanderen. We hebben maar de weg genomen wat op zich al niet prettig loopt het is allemaal gravel. Op een gegeven moment gaan je tenen zeer doen en het lopen wordt dan wel erg moeilijk. Maar we hebben het weer geflikt we waren blij dat de bus in zicht kwam.
Schoenen uit goh wat is dat lekker zitten en niks meer doen. Morgen geen idee nog geen zin om over na te denken.
  
Eindelijk de hoogste punt van de wandeling met daar ergens de camping, de alm en bijna thuis nou ja de bus dan.

Zondag
We hebben na rijp beraad van ongeveer 1 minuut besloten om vandaag toch maar naar Linderhof te gaan. Het is een mooi dag de zon schijnt dus het kan niet meer stuk. De Linderhof is het buitenhuisje van maar 10 kamers van Ludwig de II maar dermate ingericht dat het Versailles naar de kroon steekt maar dan in het klein. Heel mooi als je er van houdt komt mij een beetje kitscherig over eerlijk gezegd.
Maar het is de moeite waard ook het park wat er bij hoort is het wandelen waard. De man (Ludwig) zie je nog zo wandelen door de tuinen en het park.
  
Het eenvoudige buitenhuisje, de tuin met uitzicht en het roeibootje in zijn privé grot met orkest.

We hadden vanochtend bij het dagelijks overleg eigenlijk al besloten om vanavond in Lindau op de camperplaats te gaan staan en van daar maar eens langzaam richting Meppel te gaan mits we een mooi plekje vinden natuurlijk. Het is een prachtige omgeving en we besloten hier nog maar eens een keer op vakantie te gaan in de toekomst. De B199 die we reden is schitterend prachtige natuur bergen en bergmeren de weg is behoorlijk smal en de motoren reden om het hardst als er een met 90 kilometer door de bocht vliegt heeft hij de hele breedte van zijn helft nodig en het is al niet zo breed. Vond het doodeng het scheelt echt nog geen 5 cm. Ook scheurde er een politie op een motor voorbij maar ja die had een smoes. Volgens mij zagen we Erik onze schoonzoon ook maar hij zal het altijd ontkennen denk ik.
Gelukkig vonden we bij Bad Hindelang een camperplaats ongeveer 75 kilometer van Lindau af. Het aanmelden moet in een restaurant gebeuren de waard daar is een popie jopie en wilde ons gelijk een bed aansmeren helaas voor hem hadden we die al bij ons maar als troost gaan we daar straks eten. Eerst maar even het dorp in lijkt mij.

Maandag
We hebben zoals gewoonlijk een mooie niet al te zware wandeling uitgezet op de Garmin van rond de 7 kilometer dus zat te doen.
Het begint een beetje eentonig te worden in dit verhaal maar ja deze is ook weer prachtig het gaat rond het dorp tegen de bergwand aan dus niet veel klimmen. Het weer is prachtig de lucht helder dus kom op de bossen in en de paden op vooruit oud Nederland. Halverwege de wandeling komen we bij een boerenbedrijf met terras die we zoals gewoonlijk niet konden overslaan (mmm zelfs dit is eentonig). Ze hadden Buttermilch en apfelstrudel mit sahne zelf gemaakt nou dat kan je proeven ook heerlijk. Rond 14.30 waren we weer bij de bus na een wandeling van 9,3 kilometer waar dat verschil nou in zit zeg het maar het is altijd meer. Het drukt de pret niet het zonnetje erbij en weer lezen in Stieg Larsons derde boek de wereld kan voor ons niet meer kapot morgen maar weer zien.
  
Het is een mooie omgeving daar in bad Hindelang jammer dat de Batavieren de Rijn af kwamen zakken in plaats van er tegen op te roeien dan hadden we nu in deze buurt gewoond.

Dinsdag
Toen we wakker werden zeiden we tegen elkaar naar buiten kijkend dit, wordt niet zo’n mooie dag als gister. Na het ontbijt begon het te spetteren dus de hoogste tijd om te vertrekken richting Lindau. Maar het bleef regenen zelfs in Lindau hadden we van die regen waar je heel snel kletsnat van wordt. We hebben toch maar een rondje dorp gemaakt en gelijk even gekeken of de lispelende slagersvrouw er nog was. Helaas had ze een dagje vrij volgens ons want er stond nu iemand die beduidend slanker was dan zij toen. Maar ja wat nu. Als we richting noord gaan zijn we s’avonds al thuis en dat is toch niet de bedoeling. Heidelberg leek ons wel wat dus tante Truus ingesteld en op pad. Haverwege Heidelberg was de zin om verder te gaan een beetje op en dus maar even kijken of we ergens kunnen overnachten.
Coppingen was niks een plekje op een parkeerterrein met een buurt dat er niet zo geweldig uit zag. De volgende plaats Welzheim heeft twee camperplaatsen een is niet te vinden en de ander is wel heel erg stil. We zijn toch maar gebleven verder rijden had geen zin en het is toch wel lekker rustig. Morgen naar Heidelberg denken we.

Woensdag
We waren vanochtend we heel vroeg wakker en konden de slaap echt niet meer vatten. Er was mist dus alles was klam maar gelukkig hebben we een diesel kachel. Na de thee en koffie op pad naar Heidelberg eerst via de snelweg en het laatste stuk via de B wegen wat een stuk rustiger rijd. Onderweg broodjes bij een lokale bakker gekocht voor tussen de middag. Rond een uur of drie waren we dan eindelijk in Heidelberg de plaats viel ons toch een beetje tegen in vergelijking tot de eerste keer dat we hier waren dat was denk ik 15 jaar geleden. Ik had van het internet 4400 camperplaatsen gehaald voor mapsource (hoort bij de Garmin). En dit was de tweede die niet deugde gewoon om de reden dat ze niet bestaan baal hier behoorlijk van zal de man vragen of het een grapje is. Maar ja wat nu door naar het noorden en maar kijken of we een bordje tegen komen van een camperplaats. Onder het rijden komen we op het idee om naar Blankenheim te rijden er is daar een camperplaats waar we in 2006 ons eerste nacht in de nieuwe bus doorbrachten da’s leuk en romantisch volgens Marian. Het is het dorp met het Raadhuis das ein kriegsgesteurte ontworpen heeft. Straks een wandeling uit zetten voor morgen en dan pitten. Morgen is er weer een dag de laatste van de vakantie.
  
Heidelberg viel tegen hoewel deze stad een van de mooiste van Duitsland is en Blankenheim met en zonder het raadhuis dat mooi in het geheel van de vakwerkhuizen opgaat.

Donderdag de laatste dag
Toevallig is er ook op de route naar huis een interessant gebouw (Vogelsang) te bezichtigen. Hier was voor en tijdens de tweede wereldoorlog het opleidingsinstituut van de politieke elite gevestigd. Het gebouw is in de stijl gebouwd die toen gebruikelijk was in de NS tijd. De Engelsen hebben erna gezeten en als laatste tot 2006 de Belgen.
  
Het is een mooi stekkie die ze uitgezocht hebben.

Nu is de vakantie echt afgelopen de laatste paar honderd kilometer en we zijn weer thuis in Meppel. We hebben genoten van het wandelen in de bergen vermoeiend maar zeer de moeite waard.

De routekaart de totale afstand is ongeveer 2400 kilometer,de afstand die we gefietst hebben is ongeveer 3 kilometer en de gewandelde afstand is 88 kilometer.