vakantie Brocken Mei 2010

Op tv was een documentaire over de Brocken in de Harz daar is het idee geboren voor de vakantie.
In het plaatsje Schierke is een camperplaats niet goedkoop maar wel met douche en dat is het belangrijkste.
Bij de site www.harztourist.de staan een hoop wandelingen tussen de 5 en 25 km.
Wat we wel geleerd hebben in de Pyreneeën is dat je die Duitsers niet moet vertrouwen met hun kwalificaties.
Het boekje wat we bij ons hadden van Deltas was dus geschreven door een Duitser uit Munchen.
Wat de beste man als licht omschreef was voor ons zwaar en wat hij als gemiddeld omschreef was levensgevaarlijk laat staan een paar, die hij als kindvriendelijk omschreef waren rond uit gevaarlijk.
Als je van je kinderen af wilt nou loop dan die wandelingen van Deltas. Ze zijn overigens wel schitterend.
We hebben dus de Harz wandelingen uit geprint tot 10 kilometer dan hebben we keus zat.
De bedoeling is dat we half mei gaan.
Volgens Willem is de voorpret leuker dan de vakantie Nou ik dacht het niet helemaal.
We zien wel.

Woensdag
Nog een paar dagen en we kunnen weer.
Afgelopen maandag weer op Amelietje onze kleindochter gepast nou ja gepast het is voor ons een groot feest.
Wat een dot dit is geen oppassen dit is genieten.
Ook even bij Jaap en Netty geweest de ouders van Erik en ze konden ons nog een paar tips geven voor de Harz.
Ze hebben de Harz van noord tot zuid en van oost naar west doorkruist.
Vandaag begonnen met het monteren van de achterbak en de laden in de bus en morgen de kleren.

Zaterdag
We zijn blij dat we er een week over gedaan hebben om alles in te pakken.
Iedere keer een stukje en als laatste de Garmin, fototoestel en de poen.
Er is best veel aanloop geweest in de winkel en de laatste klant ging om 17.00 de winkel uit.
De bus was klaar de kas opgemaakt en op pad.
Rond 21.00 reden we de camperplaats in Bad Gandeshem op toen bleek dat we het munt geld vergeten waren voor de camperplaats terwijl we de kassa vol hebben das dus balen.
Gelukkig waren er in het plaatsje nog genoeg vreettentjes open en na een vet broodje hadden we weer genoeg klein geld.
We zitten nu aan een pilsje en een glas wijn. Ik tik Marian schaakt op de DS.
Heerlijk rustig we zien morgen wel weer.
  
De camperplaats in Bad Gandesheim en het plaatsje zelf.

Na een toch onrustige nacht (komt door te veel eten denk ik) werden we vroeg wakker en besloten verse brotchen zu holen bij die backer ins dorf.
Maar wat we ook liepen en zochten die verrekte bakker was er vandoor met zijn zaak.
Nou dan maar niet heeft hij pech gehad.
De Truus ingesteld naar Schierke en op naar de Brocken.
Nog geen kilometer en daar was de bakker had hij gauw zijn zaak weer neergezet.
Toch maar broodjes gekocht en onderweg in het zonnetje op gekaand.
Halverwege gaat Truus op de loop ze wilde ons met alle geweld naar het noorden toe hebben.
Volgens mij kende ze Schierke niet dan maar ouderwets op de kaart rijden.
 
Slik het is toch wel een hele puist.

Zitten nu heerlijk in het zonnetje op de camping met achter ons de Brocken en voor ons Hollanders op klompen.
Je komt ze overal tegen.
Een opschrift in de keuken ruimte is prachtig: ACHTUNG liebe Camping Gaste.
Na de thee naar het dorpje en het bahnhof we zien wel.

Maandag
We hoorden het vannacht al behoorlijk waaien en we hoopten dat het weer niet zou omslaan.
Maar de hoop was tevergeefs.
Er was zware bewolking en de temperatuur daalde naar 15 graden.
Tegen de tijd dat we aan de wandeling naar de Brocken begonnen begon het te regenen van die regen waar je doornat van wordt.
We besloten toch door te gaan want helemaal uit Nederland en dan afhaken mooi niet.
Naarmate we verder en hoger kwamen begon het minder te regenen dus toch de juiste beslissing genomen.
Het is een prachtig stuk natuur je bent helemaal alleen en de rust is heerlijk.
De tocht die we uitgezet hebben op de Garmin klopte. Eindelijk begin ik het in mijn vingers te krijgen.

Ongeveer halverwege een uitzichtpunt richting westen en het weer knapte zo waar op.

We hoorden op een gegeven moment de stoomtreintjes dus we kwamen in de buurt van de Brocken.
Er lag nog genoeg sneeuw en de temperatuur daalde ook toen we op pad gingen was het 15 graden nu was het volgens mij nog geen 10 graden.
Het begon ook behoorlijk te misten dus van het spectaculaire uitzicht zal wel niet veel terecht komen denk ik.
En het klopte er was een zicht van nog geen 20 meter we stonden vlak voor het gebouw en het was een zwarte silhouet.
We waren door en door koud en nat dus eerst naar het museum in het voormalige spionage centrum van de DDR en daar een kop chocolademelk met slagroom en een flink stuk gebak er bij gekocht en even zitten.
Door het museum wandelend zagen we een soort type machine waar alle afgeluisterde gesprekken op getypt werden wat je leest was allemaal geleuter en geouwehoer stomvervelend moet dat zijn geweest fur die leute.
Zoals: Of Helga de spruitjes al op had staan dat soort dingen.
Je bent echt stom om te geloven dat ze dat in het westen niet wisten en ze zullen er wel behoorlijk misbruik van gemaakt hebben.
  
De Brocken hotel, het museum van de lach en we hebben het niet koud bij 5 graden op 1142 meter.
Nu blijkt het daar gemiddeld 302 dagen per jaar mistig te zijn nou dat heb ik van te voren nergens kunnen lezen.
 
In de wagon stond gelukkig de kachel aan en onze laatste blik op de Brocken.

In Schierke nog wat boodschappen gedaan en op naar de bus we zijn het nu wel zat.
Lekker op de bank liggen, kachel aan vanavond een film van Alex van Warmendam wie doet ons wat na 12 kilometer morgen zien we wel verder.

Dinsdag
We hebben ons verslapen hoe is het mogelijk normaal zijn we om 7.30 wakker nu pas om 8.30.
Maar ja het maakt niks uit denk dat we goed moe waren.
Vandaag besloten om naar Wernigerode te gaan en daar op de camperplaats te gaan staan.
Het is een mooi plaatsje met veel vakwerkhuizen zeer de moeite waard.
Alles ziet er nieuw uit maar de jaartallen op de huizen zeggen wat anders (1630 of 1574).
Ik denk dat ze pas zijn gaan restaureren na de wende daarvoor moet het best een puinhoop zijn geweest gezien een paar panden die nog op een opknapbeurt wachten.
  
Het Radhuis, het slot voor de wandeling van morgen en de Kalverstraat van Wernigerode volgens een paar Amsterdammers.

Volgens de buren kan je iets verderop in ein grosses kaufhaus billig drank bekommen.
Nou dat is het volgende plan whisky en wijn ontbreken nog in de voorraadkast.
We zien wel maar iets te zuipen moet er toch zijn.

Woensdag
We werden wakker met een rare smaak in onze mond net of je verbrand vlees gegeten hebt.
Toen we de schuifdeur open deden was het ons wel duidelijk we lagen in de rook van de locomotieven die aan het kolen bunkeren waren nou ik kan je vertellen kolen kunnen stinken goeie dag zeg.
Maar niet getreurd de broodjes van gisteren opgegeten nou ja gegeten ze waren in een nacht keihard geworden je kon er iemand mee dood gooien, met veel honing en jam de witte weg gewerkt en de grootste beproeving waren de bruine (volgens Judith zijn ze heel gezond voor de darmflora nou die darmflora kan mij nu even gestolen worden).
Op naar het slot maar 5 kilometer volgens de Garmin.
Klopte precies krijg het eindelijk in mijn vingers na twee jaar.
Het weer is prachtig met de Brocken helder in het zicht als in een Harz beekje van een meter diep.
  
Met de Brocken in zicht, plaatsje Wernigerode en het slot van de plaats.
We waren al behoorlijk op tijd terug bij de bus en we besloten toch weg te gaan nog een nacht bij de kolen uitbraak daar hadden we geen zin meer in.
Bij de Mac geprobeerd internet op te halen maar weer mislukt moet toch maar eens even vragen hoe Eric dat toch doet.
Bij het plaatsje Sorge hebben we de wandeling gedaan bij de voormalige grens BRD v/s DDR werkelijk een triest gebeuren,
Op deze plek zijn 5 mensen omgekomen op hun tocht naar het westen.
4 hebben een naam maar een is onbekend een Rus.
Ik stelde voor om hier te blijven maar Marian begon allerlei uitvluchten te verzinnen zoals bijvoorbeeld: we hebben bijna geen water meer en de melk is ook bijna op, er is hier geen winkel: Ik zei we blijven punt uit.
Toen kwam de opmerking het bier is ook bijna op!
Shit op naar de volgende plaats nu.
Staan nu in Braunlage tussen gigantische campers onze bus kan er wel in.
Maar wat mij opvalt is dat hoe groter de camper hoe groter de bierbuik en altijd is er een poedel bij en wij zijn zoals gewoonlijk weer de jongste.
Morgen maar weer zien.
  
Dit is de achterkant de DDR kant dus van de grens, de weg voor de wachten ongeveer 900 meter naar de grens van BRD en de toren bij de werkelijke grens.
  
De grens zoals wij die ooit een keer gezien hebben voor die wende, de grenspaal deze staat ongeveer 5 meter bij het hek vandaan (ik heb toen geprobeerd het schildje te jatten maar dat is helaas niet gelukt ze hadden me zo in de gaten) en begonnen te bellen.
En de weg waar de grenswachten met hun Trabantje cabrio langs reden rechts tegen de bosrand heeft het hek gestaan.

Donderdag
Zoals gewoonlijk weer vroeg op en na de broodjes even het vuilnis bij de camperplaats mevrouw afgegeven nou dat was helemaal fout wat we gedaan hadden, ze begon met haar handen de vuilnis te sorteren hup in de snot lappen de lege fles zou zij wel even afwassen de lege blikjes bier moesten daar in en het papier daar.
Onderwijl staat ze mij uit te leggen dat ze het liever zelf doet dan het aan ons over te laten nou prima mij best.
Koningshutte een dorpje van niks 30 huizen en een infobord en dat is het.
Er is vlak achter het dorpje een stuwmeer waar we de wandeling uitgezet hadden.
Zelf vond ik de tocht een beetje tegenvallen maar Marian vond het prachtig nou dan is het voor mij ook prachtig.
Halverwege bij de stuw zagen we gigantische vissen en volgens een lokale geleerde in de vis die daar aan het vissen was op vis waren dit karpers.
Op de terugweg maar nu aan de andere kant van het meer liepen we in de zon en dat is toch wel lekker.
Bij de bus aangekomen eerst maar even kijken waar we nu heen zullen gaan.
Volgens Jaap is Goslar een mooi plaats dus die kant maar op.
Met twee weg umleitungen die eigenlijk de mooie route die we uit gezocht hadden deed mislukken komen we aan op een gigantisch evenemententerrein waar nog een paar campers stonden.
De bus er maar bij gezet en lopend naar de plaats.
Inderdaad Goslar is mooi maar eigenlijk gelijk aan de plaatsen waar we al geweest waren dus het voegde voor ons niks toe.
Staan nu op een camping even ten zuiden van Goslar volgens de ANWB campinggids een mooi camping genoeg speelgelegenheid voor de kids en je kan er de sauna gebruiken.
Volgens mij hebben ze vlak na de wende in 1989 al hun spaarcentjes in de camping gestoken en vanaf dat moment zijn ze op hun op krent gaan zitten en hebben ze geen moer meer gedaan.
Het geheel heeft een verlopen indruk de speelplaats voor de kids is betreten auf eigene risico en de sauna kost 30,00 per anderhalf uur.
Verder is het er wel schoon dat moet wel gezegd worden, staan verder prima we zien wel weer morgen.
  
In de verte net um die ecke ligt Koningshutte, de karpers halverwege en weer terug naar het dorpje met het info bord.
  
De eekhoorns voelen zich prima thuis in Goslar, de gebruikelijke kerk en een stukje stadmuur. 

Vrijdag
Vraag bij binnenkomst op deze camping naar de stroomkosten het is namelijk zo dat ze alleen het tarief van verbruik opgeven en niet de aansluitkosten a 2,00 daardoor voelden ons wel een beetje bij de poot genomen.
Bij het plaatsje Hahneklee hebben we een wandeltocht uitgezet zonder dat er een kaart aan te pas kwam maar alleen met de wandelkaart op de laptop dit ging wonderbaarlijk goed. We kwamen er wel achter dat je op een kleine schaal de tocht moet uizetten anders loop de volglijn wel heel erg ver bij het pad vandaan.
Ik denk dat als je de GPS echt goed in de vingers hebt je hele mooie tochten kunt maken.
  
Bij het begin van de tocht de toren in de verte waar we heen gaan, er zijn drie stuwmeren waar je bij langs loopt en de toren vlak bij het eindpunt.
  
Hahneklee door de bomen en de kerk van het plaatsje dat zo uit Noorwegen kan komen en de tocht op de GPS van ongeveer 7 kilometer.

Retour

        -0-0-0-0-0-0-