Een weekend Zuschen
Maar dan in de sneeuwWe zijn uitgenodigd (middels een kleine hint) door onze vrienden maar nu in de sneeuw.
We hebben Erik gevraagd of hij winterbanden kon ritselen voor ons want zonder in Duitsland is niet verstandig.
Het is de bedoeling om op tweede kerstdag naar Zuschen en willen vroeg weg misschien kunnen we dan al ’s middags een kleine wandeling maken.
Zelf komen ze pas laat in de middag en het plan is om ‘s avonds met elkaar te gaan fonduen met kaarslicht en de openhaard DVD in de laptop voor de nodige kerstsfeer. 2 kerstdag
Rond 11 uur vertrokken we uit Meppel met bijna alles dachten we Marian vroeg heb je je beenkappen?
Nee dus, dus de deur weer open om ze nog even mee te nemen die waren we dus bijna vergeten denk dat we het leren.
Met in Meppel een pak sneeuw van jewelste maar naarmate we verder Duitsland in reden steeds minder sneeuw.
Zal toch niet waar zijn rijden we helemaal naar Zuschen en geen vlok sneeuw.
Op een gegeven moment is het acht graden met stralende zon dus we worden toch een beetje benauwd.
Er lag pas sneeuw in Winterberg en toen bij Zuschen aan kwamen gelukkig er ligt sneeuw.
  
Meppel en winkel in de sneeuw en gelukkig in Zuschen ook. Tweede kerst avond.
  
De voorbereidingen voor de fondue,Een vrolijk kerstfeest en denk er om gordijntjes dicht voor de kouw. Zondag.
Het komt met bakken de lucht uit sneeuw en nog eens sneeuw heerlijk heerlijk.
Na het ontbijt de schoenen aan jas aan en op pad de bossen in.
De wereld is prachtig wat een natuur alles wit er licht een centimeter of twintig wat wel behoorlijk zwaar loopt.
Helling op gaat goed maar weer naar beneden is het op passen ben dus twee keer uitgegleden gelukkig zonder blauwe plekken.
Het is helemaal niet zo ver geweest hoog uit een kilometer of 8 maar door de sneeuw lijkt het ver en is het best zwaar.
Onze vriendin had het op een gegeven moment helemaal gehad en wou wieder zuruck nach hause we zeiden al tegen haar kom op we zijn bijna thuis nog even daar om de hoek is de camping al.
En al die tijd dat we gewandeld hebben bleef het sneeuwen prachtig prachtig.
  
Je bent echt alleen met de natuur.
  
Als je van fotograferen houd werkt dat aanstekelijk, de honden zijn ook door het dolle heen en onze bus.
 
Sneeuw in de natuur. Zit nu aan de tafel het verhaal te tikken, kan mijn ogen amper open houden en denk dat ik zo ook even onder zijl ga net als de rest die liggen al te pitten.
Straks uit eten we zien wel weer. Maandag.
We hebben beide niet lekker geslapen de bank is te hard en de gespen van de veiligheidsriemen steken in je rug.
Het is de eerste (waarschijnlijk ook de laatste) keer dat we beneden slapen en is dus behoorlijk slecht bevallen.
We waren erg vroeg wakker door het rot bed dus we stonden om 7.00 al onder de douche intussen waren onze vrienden ook wakker en riepen kanen jongens het eten staat op tafel.
Vandaag naar Winterberg en de Kahler Asten om een stukkie te wandelen.
Onze vriendin heeft last van haar been dus het zal niet te ver zijn denk ik maar dat mag de pret niet drukken.
In Winterberg hebben we het plan opgevat om Amelie (kleindochter) een kaartje te sturen met de woordjes die ze al kent, RRRRR, ANAAN, DIE, POE, LEDL LEDL, MMMM, THEE (alles wat rijdt en glijdt, banaan, daar dit dat ,hond poes ,lamp, eten, drinken).
Het is echt een dot.
Winterberg is echt druk er probeerden een paar kolossale campers het centrum binnen te glibberen dat ging niet goed de voorste begon achter uit te glijden de tweede dacht maken dat ik hier weg kom en begon achter uit te rijden met daar achter een Duitser die moest springen voor zijn leven en begint te schelden en geeft een paar flinke klappen op de camper.
Dat moet de beste man niet te vaak doen hij krijgt eens een keer een hengst voor zijn kop.
De Kahler Asten zat potdicht een dichte mist dus geen uitzicht jammer maar helaas andere keer beter.
  
Een verlate kerstmarkt in Winterberg en het ski gebied vlak buiten de plaats.
Dinsdag.
Na weer een belabberde nacht in de bus waren we weer vroeg wakker Marian is haar contactlens kwijt, volgens haar oorzaak drank, dus zoeken, na meer dan een uur blijkt dat het lensje onder haar schoen zat en in tweeën gebroken is.
Wordt het toch nog duur.
Beneden slapen is echt waardeloos het bed is te hard en je hebt echt geen ruimte de bus is een groot hard bed geworden.
Na het ontbijt met warme broodjes op pad voor de laatste wandeling van dit jaar naar het kapelletje van Zuschen.
Een wandeling met mooie uitzichten en niet te ver voor onze vriendin en na de wandeling helaas weer richting huis.
  
Zuschen in de verte, het plaatsje zelf en de kapel.
  
Op de terug weg konden het niet laten om toch even op de Kahler Asten te gaan kijken er lag een dik pak sneeuw en steenkoud maar mooi. 
Het logo van de bus in de sneeuw leuke nieuwjaars voor de busclub.
Het is helaas voorbij voor dit jaar volgend jaar we zien wel weer waar we dan heen gaan. Retour
0-0-0-0-0-0
|
