Normandie september 2008Zondag. We zijn uitgenodigd door onze vrienden (Marijke en Tino) om naar hen toe te komen op vakantie en zij zullen ons mee uit nemen om mosselen te gaan eten. Dit is een zeer aanlokkelijk aanbod ook omdat Normandië ( Barfleur et St. Vaast ) de bakermat van de mosselen is en het er natuurlijk ook heel leuk en interessant is. We zijn met de voorbereidingen begonnen eerst de camperplaatsen van www.campercontact.nl die op de route liggen op de laptop gezet. Voor de winkel hebben we onze vriendin Marita weer gevraagd voor de week. We vertrekken op woensdag en slapen ergens onderweg en hopen Marijke en Tino te ontmoeten in St. Mere Eglise onder de soldaat met de parachute en op de marktdag, gaan we gelijk lekkere dingetjes kopen Marijke en Marian willen daar lingerie kopen volgens Marijke is het daar heel mooi. Nog ongeveer een week dan kunnen we weer op pad hebben er wel weer zin in. Woensdag. We hebben zes uur sluitingstijd niet gehaald. Het is s'ochtends best wel druk geweest en goed verkocht in de winkel dus het kon ook wel, briefje aan de winkelruit, water in de bus en fietsen erop en om 16.30 uurop pad we zien wel hoe ver we komen. De files vielen reuze mee en we waren Nederland ook zo maar uit. In België getankt scheelde wel 3 % dus de moeite waard. Bij Lille ging het mis omdat we onze Truus (navigatie) niet konden verstaan dit kwam doordat ze niet boven de radio uit kon komen. We zijn behoorlijk aan het klooien geweest en hebben ergens de instelling van snel naar kort ingevuld en daardoor kwamen we midden in de achterbuurten van Lille terecht. Dit kon niet goed zijn dus Truus maar gelaten en eerst de route naar de snelweg weer ingezet. Toen ging het echt van een leien dakje met een snelheid van rond de 135 km ben je zo een eind op weg. Om 2 uur s’nachts waren we in St Mere Eglise het dak omhoog en nu nog even een pilsje voor het slapen gaan. donderdag. Volgende morgen om 7 uur gingen de kerkklokken tekeer of de yanks weer uit de lucht kwamen. Marijke en Tino uit hun slaapstede gebeld, waar blijven jullie nou. We komen er aan was het antwoord even onze tanden poetsen. Het was voor Marian wel een hele zware dag geweest ze is helemaal van slag en wil met de afwasborstel haar tanden poetsen. Zitten nu heerlijk in het zonnetje naast een Italiaan met een maffiabril op die zijn camper al 3 keer omgedraaid heeft. De markt komt ook goed op gang en we hebben al wat lekkere dingetjes gezien. Nu is het wachten op mes amis.   St Mere Eglise en de camperplaats in de plaats. Het duurde even voordat ze uit hun nest waren we dachten we gaan alvast naar de markt. En ja hoor hee Minkies en daar waren ze. Eerst maar even de kroeg in en dan de markt op en dan maar weer de kroeg in en had voor 12 uur mijn eerste biertje al op. Op weg naar de camping het lokale D-day monument bezocht en bij aankomst op de camping de bus zo neergezet voor een mooi uitzicht.   Het monument voor het uitschakelen van 1 tank en de camping met mes amis De camping is een zege geen entertainmentteam geen zwembad geen restaurant helemaal niets er is een douche en een wc c’est tout. Heerlijk wat een rust en dat allemaal in het plaatsje Hatainville een gat van niks. ’s Middags zijn we gaan wandelen naar het plaatsje Carteret over het strand was prima te doen maar kom niet te dicht bij de zee daar verandert het zand in drijfzand dus dat is effe schrikken. Bij het plaatsje in de lokale kroeg een lekker pilsje en voor de dames een gifgroen drankje en het leven kan niet meer stuk. Op de terugweg waren we zo heldhaftig om de tocht terug door de duinen te nemen. Nou dat viel dus effe tegen wel een mooie tocht maar zwaar. Volgens Tino hielp het bier ons er doorheen maar ik had daar behoorlijk mijn twijfels over bij mij zakte het in de benen. Uiteindelijk hebben we het gehaald maar de spieren hebben er behoorlijk van langs gekregen. Nu eerst het bier en zitten daarna het eten klaarmaken we zien wel.    Tino vind het ook leuk een verhaal maken maar hij moet toch maar niet aan mijn verhaal komen. Het is een hele plak zand maar erg gevaarlijk en Marijke in de poel op het strand. Eerst mijn belevenissen met mes amis van de dag intikken. Dat was denk ik toch een beetje tegen het zere been van mijn eega en die dacht handig te zijn door te zeggen , hè je gaat toch niet je neus (snor) drukken. Tino is al met de vis bezig op een primusje want het stinkt dan niet in de caravan verse vis stinkt niet volgen Marian ik bedoel zegt Tino spetteren (conversatie conversatie) en laat de pan met het laatste visje in het gras vallen waarop Marijke opmerkt: helemaal niet erg hoor ze hebben het gras nog maar pas geleden gestofzuigd. Dus de stemming zit er in en de drank ook. Na een eenvoudige doch voedzame maaltijd (volgens de heer Bommel) was het volgens iedereen mijn beurt voor de afwas maar zoals vrienden betaamt stonden we allemaal gelukkig af te wassen. Na nog wat sterke drank onder de wol want het begint aardig fris te worden.    Tino met de niet stinkende spetterende vis Marian heel trots met de gebakken vis en Marijke en Tino bij het klaarmaken van de meloen bij een temperatuur van 10 graden. Vrijdag. Was hedenmorgen vroeg wakker en kon de slaap niet meer vatten ben maar opgestaan en heb beneden het laatste stukje getikt. Bij de buren was ook al leven en na een royaal ontbijt hebben we de auto genomen richting Cherbourg. Echt een mooie tocht eerst naar Cap de la Hague daar een mooie tocht gewandeld en bij een plaatsje iets verderop een pannenkoek gegeten. De eigenaresse had de zelfde ketting om als Marijke wat al gelijk een verhaal van los komt waar ik dus niets van snapte volgens mij had het iets met slapen te maken de strekking ontging mij volledig. Bij de pannenkoekjes ons eerste bier dus het was al weer vroeg. Cherbourg heeft een mooie haven met een schitterend maritiem museum maar ik vond de toegangsprijs van 18,00 EURO wel heel veel geld voor een paar uurtjes dus dat maar gelaten voor een volgende keer als we meer tijd hebben. Op de terugweg zullen we gaan eten bij een pizzeria in Vauville waar we op de heenweg al langs gereden waren die toen fermé was maar op de terugweg nog steeds fermé was dus helaas dan maar naar Carteret waar ook een goed restaurant is dus dat maar gedaan. De mosselen waren heerlijk maar vol zand toen we er wat van zeiden was het antwoord onmogelijk nou ja zeg weet echt wel wanneer mijn mond vol zand zit en wanneer niet.    Cap de la hague is echt heel mooi. Zaterdag. De zon was al eerder op dan wij en de hemel is weer strak blauw we hebben echt mazzel met het weer voor eind september. Bij het ontbijt het plan opgevat om naar de markt te gaan in Barneville en lekkere dingetjes te gaan kopen voor bij de bbq vanavond over de markt slenterend kwamen Marijke en Tino bekenden tegen uit Nederland aardige lui hebben de kroeg maar weer op gezocht om onder het genot van een biertje even bij te kletsen. De Brinkies hadden zoals gewoonlijk weer veel te vertellen terwijl aan de overkant een parkeerwachter bonnen aan het uitschrijven was wist Tino op hetzelfde moment te vertellen dat ze in Frankrijk niet moeilijk doen wat parkeren betreft. Na nog een paar biertjes hebben we afscheid genomen en ze uitgenodigd om in Meppel ook eens langs te komen. Op de camping heerlijk het middag eten genuttigd en het plan opgevat om na de middagrust een stuk te gaan wandelen. De wandeling was deze keer niet zo lang maar wel weer heel mooi eerst door de duinen op een zand weg waar miljoenen bijen aan de zijkant van de weg hun nesten hadden (volgens mij waren het wespen ben maar niet te dicht bij gaan kijken geloofde het wel bijen of wespen de krengen steken allebei). Op het strand hout gejut voor het kampvuur en de richting van de camping weer in geslagen wat dus even tegenviel met een hoop gejut hout de helling weer op want fikkie stoken zullen we. Op de camping eerst aan het bier want van dat gesjouw krijg je dorst. En bij een (weer) prachtige zonsondergang heerlijk gegeten de dag kan niet meer stuk. Volgens Marijke moet dit anaal worden bij geschreven. Goed hoor we zullen het zeer zeker vermelden.    De markt in Bomville de bbq bij het begin van weer een mooie zonsondergang. Zondag. De Brinkies zijn 41 jaar getrouwd dat zullen we vieren en straks even voor ze zingen . We gaan naar St. Joseph. er is daar een hele goeie rommelmarkt kijken of we daar nog meer rotzooi voor thuis kunnen scoren. Maar eerst het ontbijt. Bij de vlooienmarkt blijkt het dezelfde rotzooi te zijn als thuis, er waren wel leuke dingen bij zoals een minicooper nieuw model van ongeveer 30 cm schitterend model maar toch maar niet gekocht we hebben geen mini we vinden hem wel heel erg mooi maar om twee auto’s te rijden is gewoon te duur. Tino en ik hebben eerst maar even een bekertje bier gekocht en kunnen van die plek mooi de markt overzien. Marijke en Marian zijn weer voor baby kleertjes gevallen voor de kleinkinderen. Het volgende dorp Valognes zijn we door gewandeld schitterende plaats mooie parkjes, gebouwen en binnenplaatsjes. Het is alleen jammer dat ze wegen geasfalteerd hebben doet echt afbreuk aan het aanzicht van de plaats. Het avondeten gebruiken we in Longuerac echt het einde van de wereld. Er is daar een wandeling van ongeveer 10 km, jottem dat doen we eerst voor de trek. Bleek later aan het eind dat het geen rondwandeling is maar het pad op en neer rondonnier betekende dus niet rondwandeling maar al met al een mooie tocht. Het eten was heerlijk het leuke is dat wat je besteld hebt klaargemaakt wordt in een open haard in dezelfde ruimte waar je eet. We lagen goed 10 uur op bed we waren bekaf en waarvan is mij een vraagteken.    Les Pieux en de rommelmarkt en weer les Pieux. maandag. Nu waren wij het eerste wakker en wel om half negen dus de douche. Marijke kwam ook weer langs klepperen en even later daar is Tino ook. Het plan is om de foto’s van Philippe Plisson te gaan bewonderen deze man maakt schitterende maritieme foto’s deze zijn te bewonderen in Rue Devert en op zijn site www.plisson.com Daar aangekomen bleek dat ze stroomstoring hadden (hoe is het mogelijk komen we helemaal hierheen hebben ze storing) dus de shop was dicht konden dus geen foto’s kopen. Jammer maar helaas maar in de tuin waren er genoeg dus dat is ook wat waard. In St Vaas hebben we weer eens mosselen gegeten deze plaats kende ik nog van een vorige tocht met onze oude bus er is in die vier jaar veel veranderd toen stonden we nog mooi bij de haven nu sta je ergens achteraf met je campertje. Vandaar naar Port Bay waar we toch een genoegelijk uurtje door brachten er lag een jacht van een meter of tien op de kant en we waren al bezig deze aan te schaffen en te restaureren. Ik zei al tegen Tino ik hoef hier niet mee bij Marian aan te komen die zal zeggen ga eerst de trap maar eens schilderen en daarna de bovenslaapkamer het plafond vervangen en als laatste onze slaapkamer dan praten we wel verder (een aantal klusjes die ik al een jaar of twee voor mij uitschuif).    ISt Vaas en de oestertafels, de vlag van Normandië en de haven ingang van Port Bay.    In Les Pieux hebben we deze bus gekocht voor de verzameling en de creatieve kant van mij? Dinsdag. Hoorde het vannacht regenen en dacht daar gaat onze laatste dag. Maar bij het opstaan scheen de zon weer dus weer buiten ontbijten. Het plan voor vandaag is boodschappen voor thuis en diesel voor de bus en daarna naar Port Bay Mooie plaatsje met een mooi kerkje bij de brug. Bij de lokale fotograaf zagen we een foto met de kerk en de brug er op. Ik dacht die wil ik ook maken maar hoe ik het ook deed het lukte niet de brug en de kerk lagen in een veel te grote hoek van elkaar. Je moet een verdomd goede fotograaf zijn of heel goed in fotoshoppen ik denk dat hij dat beide is. Iets verderop hebben we bij een wegrestaurant gegeten de Fransen hebben een heel andere instelling dan in Nederland wat eten betreft er wordt gewoon twee uur uitgetrokken om uitgebreid warm te eten met een fles cider of rode wijn en hup weer achter het stuur moest ik vroeger eens flikken het was bij ons op het werk precies een half uur voor je broodje en dat was het om van een fles cider achter het stuur maar te zwijgen. Op de terugweg in een slufter zeekraal en lamsoren gezocht (een kruid geen oor van een lam) voor in het eten. We hebben zat gevonden en met een half uur hadden we gauw een halve kilo wat meer dan voldoende is voor een maal. Bij aankomst op de camping de spulletjes ingepakt, tja morgen weer richting huis en het scheelt als je alles klaar hebt. Er is weer een prachtige zonsondergang echt verschrikkelijk mooi kon het weer niet laten om nog meer foto’s te maken.    Het wrak van port bay en port bay zelf en de zeekraal met lamsoren zoeken.   Toch de zonsondergang op onze VW T5 maar nu eens een keertje anders. Woensdag. ’s morgens vroeg op we hadden gister al wat broodjes klaar gemaakt voor onderweg want ongeveer 833 kilometer naar huis is geen kattenpis. We zullen met Marijke en Tino een eind op rijden tot aan de snelweg en daarna op naar huis. Het was een prachtige week geen regen alleen zon wel wat fris maar allee het is eind september dus wat wil je. Rond negen uur ’s avonds waren we weer in Meppel en we moeten weer tot mei wachten voor de volgende vakantie.  Vroeg op pad en voor het eerst regenwolken! 0-0-0-0-0-0
|