Zwitserland september 2007

  
Beetje een indruk van het plaatsje Blankenheim met de verkeerde en de goede camperplaats.Rechts van het busje de beek Ahr die ontspringt in het dorp auto zo neer gezet dat we goed van de Ahr kunnen genieten (beekje van ongeveer 50 cm breed).

Maandag.
Op naar Darmstadt we begonnen vroeg dachten we maar hebben ons een uur vergist het was een uur later.
Boven geslapen wat prima beviel de kist annex kaartenkist op de stoel gezet en het klimmen is een koud kunstje.
Onderweg broodjes gekocht en die op een rastsette geconsumeerd.
In Darmstat de nog benodigde onderdelen bij een VW camper dealer gekocht en de verduisteringsgordijnen gekregen wat in Amersfoort 75,00 per stuk kosten en waar ze volgens mij 50,00 per stuk aan verdienen.
Toen we wegreden uit Darmstadt begon het te regenen van je welste dus de Maria huhe viel letterlijk in het water en het gebouw van Hundertwasser maar gelaten voor wat het was.
We dachten, we gaan pal zuid naar de zon maar hoe hard we ook reden de regen bleef ons achtervolgen tot zelfs in Radolfzel en het hield maar niet op.
We zouden toch naar Konstanz dus een camping gezocht op ongeveer 8 km ten westen van Konstanz bij het plaatsje (wat niet op de kaart staat) is een klooster deze heeft zeer muzikale nonnen zelfs een met een gitaar (Hoe heet die zingende non met die kinderen een stuk of 7 geloof ik).
Dus we staan aan de Bodensee in de regen.
De camping beheerders zijn een apart stel een met een kale kop en geen baard de ander ook met een kale kop maar met een baard in twee vlechtjes van een halve meter.
Maar een aardig stel en de camping is niet duur.

We hebben gegeten bij een hotel naast het klooster waar de kok de timing niet helemaal op een rijtje had.
De tafel schuin achter ons waar zes dames zaten kregen hun eten in drie fasen zodat de eersten het eten al op hadden voor dat de laatste het op tafel kreeg.Dit beloofde wat voor wat wij besteld hadden een risotto voor Marian en een rumpsteak voor mij. En ja hoor Marian kreeg haar eten en die van mij was aangebrand volgens de ober zodat de kok het moest overmaken. Al met al was het toch wel lekker en het bier smaakte ook goed. Intussen bleef het maar regenen en volgens de campingbaard is het morgen weer droog.
Ik dacht dat zal wel zou ik ook zeggen als ik een camping in de regen had. Morgen naar Konstanz met de trein of met de fiets als het droog is. Eric nog ge-SMSt waar de zon schijnt deze wist ons te vertellen dat we naar het meer van Geneve moesten dat hij daar schijnt. Dus na Konstanz misschien over de Alpen.Zitten nu met de standheitzung aan in de bus en hopen op beter weer. 

 
De camping met ons plekje en de residentie van de campingbaard.

Dinsdag.
Het was droog zoals de campingbaard heeft gezegd en dus op de fiets naar Konstanz wat een pokke eind het was volgens het bordje bij de camping maar 5 km piece of cake dachten we maar dat viel dus effe tegen de heuvels zijn toch wel erg hoog. Mooie plaats aan het water en hier werd het plan voor de volgende dag geboren rondje Bodensee met het openbaar vervoer door een misverstand tussen ons hebben we de boot gemist (ik zei laten we de boot nemen voor een rondvaart en Marian zei goed plan we moeten ons goed voorbereiden en stiefelt de boot weer af en weg was de boot).
Bleek dat het meer wel erg groot is voor een rondvaart op een middag maar morgen gaan we met de trein vanaf de camping(dus niet met die pokke fietsen) naar Konstanz daar op de boot naar Bregenz van daar naar Lindau weten we nog niet precies maar van Lindau naar Friedrichshafen met de trein dan met de catamaran naar Konstanz en dan weer met de trein naar de camping. Ben Gespannt of het allemaal lukt na het eten gaan we het uitzoeken.
Maar we zaten nog in Konstanz en moesten nog naar huis maar volgens een Nederlander die we spraken was het eiland Mainau een heel mooi eiland dus op de fiets ongeveer die kant op de see rechts houden dan komen we er wel mooi dat was niet helemaal zo na een keer of 4 verkeerd gereden te zijn stonden we eindelijk voor de ingang konden onze bagage in een kluisje doen a 2,00 entree kost 13,90 pp dit vonden we echt te gortig en hebben het niet gedaan gezien het jaargetijde waren de meeste bloemen toch al uitgebloeid.
Een hele mooie tocht over de heuvel stonden we weer voor de camping en als de sodemieter aan het bier want dat had ik toch echt wel verdiend vond ik. Zelfs de zon kwam te voorschijn en hebben de stoeltjes uit achterklep gehaald en lekker in het zonnetje gezeten met bier en thee voor Marian. Marian moest ook nog even hardlopen nou ze doet maar ik trek nog even een pilsje los

 
Konstanz haven en de aanlegplaats van de gemiste boot.

  
Het beeld dat ik mij herinner uit mijn jeugd (volgens Marian alleen maar om dat ze grote tieten heeft) de fontein in het centrum de weg naar het bloemen eiland en het eiland zelf.

woensdag.
Hedenmorgen vroeg wakker geworden om de trein niet te missen naar Konstanz 'eerst nog een paar broodjes halen,' zei Marian de tent gaat pas om 8.00 los dus eerst even wachten want op een lege maag valt niet te reizen dus nog net de trein gehaald mooie tocht naar Konstanz met de trein. Een stuk makkelijker dan die pokke fietsen. SMS van Eric dat Pa weer gevallen is en we maakten ons behoorlijk ongerust dus eerst gebeld met Marina hoe het er mee stond. Pa het ging wel weer beter en afgesproken dat we op weg naar huis bij hen langs gaan. De boot lag al op ons te wachten en er was zelfs een bemanningslid die ons op weg hielp door ons in te schalen als een kleine gruppe en voor 46.00 de hele dag op de boot uitstappen waar we wilden en de trein zat er ook bij in. Dus ons plan was gemaakt eerst naar Meersburg dan naar de rest van de plaatsen langs de noord kant van het meer tot aan Bregenz daar rond gewandeld Marian had koude voeten want het weer was nog steeds pet en de dame had geen sokken aan gedaan.
Met warme voeten richting de boot en op naar Lindau leuke plaats waar we vroeger ook met de kinderen hadden gestaan op de parkeerplaats er was niks veranderd.
We hadden inmiddels trek dus een broodje Zweinehakse proberen te kopen bij een kolossale dikke vrouw die onvoorstelbaar lispelde en ons probeerde uit te leggen dat het uitverkocht was. Na drie keer begrepen we dat het er toch niet was en besloten we om aan de overkant bij een mevrouw (van de zelfde omvang als de vrouw die lispelde) een schweinebrat te kopen en Marian een broodje gekruide worst waar de naam nog onbekend van was (of we snapten niet wat ze bedoelde). Met de trein naar Friederikshafen en daar op de boot gestapt richting Konstanz.
Op de boot zaten we naast een Iers echtpaar die ook een tocht aan het uitzetten was richting het oosten Berchtesgaden en Salzburg voor de volgende paar dagen. Leuk gesprek mee gehad hoewel het Engels en het Duits behoorlijk op de hobbel bij mij was ze snapten het wel en heb toch een paar leuke tips aan de hand kunnen doen. Vooral Berchtesgaden en de Koningssee kenden we van vorig jaar. Maar ja het weer was zoals de foto’s laten zien niet best en we besloten om naar het zuiden te gaan waar de zon schijnt. De Matterhorn en Zermat dat lijkt ons wel mooi dus die kant op hopend op beter weer.
Met de trein weer naar huis om het eens uit te zoeken.

 
Vertrek uit konstanz Marian mijmert dat een cruise en een captains dinner toch niks voor haar is (of toch wel)

 
Friederichshafen de Zeppelin waar de plaats om bekend is  en de reden dat we besloten om zuid te gaan een regenboog want waar een regenboog is is regen( zegt een Indiaans spreekwoord).

donderdag.
Maritas eerste dag in de winkel op het thuisfront hoop dat de kassa heel blijft.Vanochtend vroeg wakker want we zullen dit rot weer achter ons laten. We doen de gordijnen opzij en ZON strak blauwe lucht. Maar we blijven bij ons plan richting Zermatt. Eerst de auto schoonmaken de campingbaard had gras gemaaid dus alles ligt binnen. Bij het weghalen van de portipot kwamen we er achter dat de vuilwater tankdop lekte en dus een behoorlijke plons water onder de vloer verdwenen was. Thuis zullen we elektrisch kacheltje uit de oude bus halen en er een paar dagen in zetten om het laatste er uit te krijgen. Bij de grens een vignet gekocht en up sa daisy op weg het weer werd steeds mooier en zo ook de tocht door Zurich en bij het Zugersee langs. Bij het plaatsje Zug zagen we in onze ooghoeken een vlooienmarkt dat trekt altijd om te kijken wat voor rotzooi in vergelijking met Nederland aangeboden wordt. Bleek geen vlooienmarkt te zijn maar een kruising tussen een alternatieve markt en een hobby markt met van die gezellige dingen die voor een hoop geld aan je vrienden geeft en die ze vervolgens weg mikken en denken die benne leip. Maar Marian had weer eens mazzel een zugerbus met zweitehands bucher. De bazin dacht ah ha een stomme toerist die zal ik voor een paar franken tillen. Maar ja dan heb je niet op de Minkies gerekend die truc kennen we we hebben zelf een boekenwinkel. Richting de Gothard pas bleek in een keer dat er drie passen zijn vlak bij elkaar het was te laat om ze allemaal te doen. Iets voorbij de pas (Oberallppas) was bij het plaatsje Sedrun een Camperplaats.
Dus op weg daar maar heen de Matterhorn zal toch er morgen ook nog staan. Op het hoogste punt van de pas had het gesneeuwd dat was helemaal kicken.De Camperplaats is geweldig echt een aanrader hoewel de wc’s dicht waren en voor het stroom mocht je zelf maar wat in het bakje doen. Ben benieuwd hoelang dat goed gaat zelf hebben we op hun verzoek er 5 franken in gedaan.

 
Het Vierwäldstattersee en de Camperplaats bij Sedrun met uitzicht.
Morgen zien we wel verder we doen de Furka pas en dan Zermatt of we doen de Simplon pas en Zermat een dag later Who cares.

vrijdag.
Zoals gewoonlijk waren we ‘s morgens weer vroeg wakker nou ja ik was wakker en kon niet meer blijven liggen ben naar beneden gegaan en van het uitzicht gaan genieten.
Na verloop van tijd kwam er boven leven en ja hoor een bos haar verscheen. Na de thee plan gemaakt om bij het plaatsje broodjes te gaan halen en op de Furka op te eten.
Dak naar beneden en op pad niet dus er zat geen beweging meer in wat we ook deden het dak wou niet sçhliessen. Ten einde raad na een half uur besloten we het bedieningspaneel weg te halen en het handmatig te laten zakken. Volgen het boekje moet je een platte schroevendraaier voorzichtig tussen de behuizing en het paneeltje steken de schroevendraaier zou in de panneset zitten nou ook niet dus best wel behoorlijk pissed off op VW dus onze eigen schroevendraaier gepakt maar wat we ook deden we kregen het niet los. Na een hoop gepruts met gebroken nagels schoot het paneeltje dan los en bleek dat je het aan de onderkant zijkant moet steken. De achterkant van het paneeltje was ook los gegaan en er hing een draadje los. Na een hoop gepruts het draadje weer gemonteerd en het schroefje gezocht wat ook niet te vinden was. Maar opeens werkte het dak weer en ging dicht alles weer gemonteerd en na een uur dan toch maar de broodjes gehaald. Behoorlijk onder de indruk van het gepruts en de fouten die in het boekje staan denken we dat je voor dat je alles los gaat halen eerst moet resetten door het bedieningspaneel uit te zetten en 15 min moet wachten. We zullen zien wil hier toch even mijn gal als we thuis zijn over VW heen gooien.

Dus op pad he he eindelijk.
Marian wou graag rijden om ook het pas werk met de bus onder de knie te krijgen nou dat heeft ze geweten het was smal en druk en grote bussen die allemaal bij haar langs moesten. Tot overmaat van ramp waren ze ook met de weg bezig op het smalste stuk en ja hoor een bus. Nou ze heeft nog nooit zo strak de bus tegen de rots aangezet misschien wel 10 cm er van af. Stoplicht op groen en ja hoor op het punt waar we naast een grote wals reden sloeg de motor af.
Er kwam een hele boze meneer op Marian af met loos man loos man weiter weiter snel starten en een dot gas dan kom je erachter dat je een turbo hebt ons haar stond pal naar achter en het pas gestorte asfalt bij de nog bozer meneer in gezicht. De Furkapass is echt geweldig wat een uitzichten en wat een klus moet dat geweest zijn om zo iets te bouwen. Boven dan onze broodjes opgegeten en de temperatuur daalde onder de vier graden dus gaf de auto een alarm signaal schrokken ons rot wat nu weer. Maar dat bleek normaal te zijn (moet je het boekje maar goed lezen). Na de ervaringen van Marian had zij de buik er van vol en wou naar de camping op weg naar Zermat. Kan me er wel iets bij voor stellen na dat gekloot op die pas.

Bij de plaats Visp vlak bij de weg naar Zermat een camping gevonden en daar gestopt. Staan in het zonnetje bij allemaal 80 plussers in onze korte broek. Heerlijk, heerlijk temperatuur 22 graden en dus aan het bier. Marian is gaan hardlopen en ik denk dat ik nog maar een flesje open trek. De voortent (die we ook nieuw gekocht hadden) maar eens proberen voor de eerste keer. We moeten nog wel het een en ander hebben en snappen nu waar om hij zo goedkoop was je moet de andere helft later als je hem op zet en er achter komt wat er ontbreekt bij kopen. Echter dat mag de pret niet drukken we hebben mooi weer en het is blote billen weer. Morgen dus toch echt Zermat waar we al 3 dagen mee bezig zijn.

 
De top van de Furkapass 

 
Marian kijkend van daar komen we vandaan en daar moeten we naar toe mij krijgt hij niet meer achter het stuur op de pas(en ze wou het zelf).

Toevoeging op vandaag.

 Vrijdag.
Ja ja vandaag weer voor het eerst sinds onze barre tocht op de fiets. Naar het plaatsje Visp gefietst een tocht van wel 2 km over vlak terrein wat nog te doen was. Plaatsje zelf was wel aardig we hebben wel helaas de markt gemist deze is iedere vrijdag van 4 tot 7. Volgende keer misschien. De terugtocht verliep probleemloos zonder zadel pijn.

Zaterdag.
He he eindelijk naar Zermat er kan niks meer tussen komen het dak wilde zonder problemen naar beneden en we zijn op pad. Bij het plaatsje Vict de laatste boodschappen gedaan want we eten twee dagen spaghetti in een keer klaar gemaakt want we willen moe en voldaan thuis komen zonder nog te moeten koken. In Stadt aangekomen een leuke Camping vlak buiten de stad gevonden ons aangemeld bij de receptie waar een jonge man zat te internetten gevraagd of we even mochten kijken of Antiqbook ons van het net gehaald had.
Dit is een jaar eerder niet goed door gekomen zodat ik bij thuiskomst al voor drie dagen stress had gelukkig is het nu goed gegaan. Met de fietsen jawel de fietsen naar het Bahnhof ( dit ging wel vlak en nog geen kilometer). van Tasch kaartjes gekocht voor twee dagen en we konden gelijk einsteigen. Bij Zermat is het station overdekt (had ik gezien bij de EO een programma over treinreizen) voor de sneeuw die er bij meters valt. Door de hoofdstraat spitsroede lopen door allerlei souvenir winkels die allemaal de zelfde rotzooi verkopen waar je later spijt van hebt. En ja hoor daar was hij dan de matterhorn wat een puist immens. Had ook gezien dat er een kabelbaan was met een spectaculair uitzicht deze moest natuurlijk op het programma staan. Voor de kassa hoorden we het bedrag en als rasechte Hollanders schrokken we er wel van 170 zw Fr. We hebben niet deze hele reis gemaakt, om in het overleg en de discussie groepjes om voor de kassa af te haken dus slikken en betalen. Boven was het min 5 terwijl het op de camping 22 graden was maar wat een uitzicht aan alle kanten even spectaculair en de Matterhorn even groots als op de foto’s in de souvenir winkels in Zermat.

Het is echt hoog we waren er zelfs een beetje duizelig van maar dat kwam door de ijle lucht volgens de waarschuwingen. Heerlijk boven op het hoogste puntje gezeten in de zon en warm dat het was maar met een zuchtje wind piepte je wel anders. Na een half uurtje (en geprobeerd een paar stenen mee te nemen die helaas allemaal vast zaten) naar een halte lager we wilden ook even in de sneeuw lopen. Buiten op weg naar de gletsjer komt Marian een ex collega tegen uit de Brouwersstraat in Meppel om de hoek hoe is het mogelijk Europa is zo groot en toch zo klein. Wilma en Tjebbe hebben een huisje gehuurd een vallei verderop. Ze hadden dus de zelfde plannen als wij ook even onder de gletsjer lopen (er was een tunnel uitgehakt in het ijs. Was erg koud volgens ons was de kachel kapot. Afscheid genomen en elkaar nog een goede vakantie gewenst. Bij de uitgang naar nog een niveau lager en ja hoor daar stonden ze weer. Bij het laagste niveau waar wij de benenwagen willen nemen en ja hoor daar zijn ze weer. Weer elkaar een goede vakantie gewenst en tot ziens kom eens langs in de winkel kunnen we gezellig even nabomen. In Zermat weer spitsroede lopen door allerlei rotzooi (Marian viel bijna voor een pluche Murmeltier maar heb haar daarvoor kunnen behoeden). Bij het station waar we op de trein stonden te wachten en ja hoor daar zijn ze weer. Lijkt het programma van Gert Jan Droge wel met die ene van Bouvrie van die onmogelijke interieurs. Na de trein op de fiets en morgen weer naar boven met de fiets en de trein.

 
De Matterhorn echt geweldig je voelt je zooooo klein en er is leven boven op meer dan 3800 meter nogmaals de Matterhorn met Marian en Jezus op de terugweg een leuk idyllisch dorpje dachten we maar het was een groot restaurant.

Zondag.
Uitgeslapen hoe is het mogelijk we hebben ons bijna verslapen zaten om 8.30 aan het ontbijt. Nogmaals op de fiets ging nu wat beter maar ja het is maar een klein stukje naar Tasch. We zijn vanaf Zermatt naar boven gelopen naar het begin van de kabelbaan naar de Schwartsee wat toch zwaarder is dan naar beneden lopen. In het leuke idyllisch dorpje hebben we koffie gedronken en verder naar boven. We hebben bij de Schwartssee met alle mogelijke manieren proberen uit te vinden hoe die Boerma de foto gemaakt heeft die bij hem in het Restaurant hangt maar we zijn er niet achtergekomen. Geloof er geen barst meer van denk dat hij hem gewoon gekocht heeft. We hebben nog een stuk naar boven gelopen wat al behoorlijk zwaar was en de hut die op zicht afstand was maar toch ¾ stunde laufen was niet gehaald dan maar niet.Gelukkig met de sailbahn terug want we hadden voor een kilo of tien stenen bij ons voor in de tuin. Morgen misschien naar lago Maggiore in Italie via de Simplon pas we zien wel.

 
 Marian op weg met volle moed naar boven, En het meertje waar de bewuste foto gemaakt zou zijn bleek bij thuis komst dat de foto bij de Eiger gemaakt te zijn.

 
Nogmaals Marian maar dan bijna bij de hut op de achtergrond die toch te ver weg bleek en een plantje waar een bioloog misschien een antwoord op weet.

Maandag.
De Simplon pas viel een beetje tegen het was korter dan de andere passen die we gedaan hebben. Op het hoogste punt van de pas staat een stenen adelaar die ik mij nog herinner als kind de temperatuur was 5 graden. Marian heeft naar beneden gereden wat een stuk eenvoudiger was dan naar boven met 6 versnellingen. Het kan dan wel zuiniger zijn maar je schakelt je rot. Temperatuur blijf ook maar stijgen en de airco begint te werken dus de 20 graden is bereikt. Bij het meer (lago Maggiore) is het echt vakantieweer 25 graden.We twijfelen of we een camping zullen nemen bij Cannero Riviera een mooie camping aan het water en een plekje aan het water toch maar doen.
De bus neergezet de luifel op en de zwembroek aan en dus naar het meer even zwemmen. Pvdr wat is het water koud doorzetten kom op als je er eenmaal in ligt valt het wel mee.
Marian heeft gezwommen met de voeten aan de grond ze had de lenzen nog in komt dat even goed uit. Morgen weer en morgenmiddag ook weer kom op. Vanavond macaroni of uit eten wie weet we zien wel.

  
’s Morgens vroeg ons uitzicht van uit de bus, Italie van uit Zwitserland en ons plekje aan het meer.

Dinsdag.
‘S Morgens was ik vroeg wakker en heb buiten de zon zien op komen het begon tegen een berghelling en zakte langzaam naar beneden tot ik er door verwarmd werd. Na het ontbijt (wat we voor de eerste keer buiten deden) zouden we een stuk gaan lopen. Het leek een mooie wandeling langs het meer te worden maar het hield nogal vrij plotseling op (gemeente grens). Dus door het dorpje heen weer terug naar huis al met al nog geen 4 km. Rest van de dag heerlijk gezwommen en de Gelati boer meerdere malen zien voorbij komen met zijn driewieler. Achter ons een echtpaar met een baby uit Nederland links Duitsers (don’t mention the war). Rechts Zwitsers. Vandaag een beetje zitten te lezen en het is 28 graden wat een verschil met de dag ervoor. Zonet zijn er twee campers binnen gekomen de Nederlanders werden vriendelijk verzocht om hun auto even weg te zetten zodat hij kon parkeren. Ik pas wel even op de baby zei de vrouw van de Zwitser nou dat was goed zei de Nederlander (zijn vrouw stond onder de douche). De Zwitser rijdt iets naar voren om achteruit in te steken schiet de andere camper (een Duitser hoe kan het ook anders) op die plek. De Zwitser ziet niks zijn vrouw met Nederlandse baby (kind brult) vergeet de baby en schreeuwt stop stop maar te laat. Heb altijd al gezegd humor ligt op straat. Het zijn twee oude campers dus een deukje meer of minder maakt ze niks uit.
De bovenbak van de Zwitser ontbreekt ook al voor de helft.
Na veel heen en weer gerij struiken even verzet met de achterkant staat de camper van de Zwitser eindelijk. Maar niet naar de zin van moeders die inmiddels het brullende kind terug gegeven heeft. Na Hans ein bitje nach links dus weer starten maar nee hoor geen stroom meer. Veel gesleutel maar niks. Eindelijk een stroomdraad en morgen maar weer zien.

 
Bijna het einde van de wandeling met de camping nog in zicht en de afscheiding van het garden center.

Woensdag.
We hebben besloten om zuidwaarts te gaan en dan bij het plaatsje Arona weer op de camping gaan staan dus zo’n 30 km verderop. We zijn daar een keer eerder geweest en het was een leuke eenvoudige camping aan het water. Wat ik mij nog kan herinneren was dat naast de camping een scheepswerfje lag nu lag er volgens mij een parkeerplaats.
Dat was dus jammer dan maar door.We hadden nog geen brood maar de snelweg was daar ook ineens voor dat we nog door een plaatsje kwamen. Volgen ons camperplaatsenboek was er in een doodlopende vallei ook een mooie camperplaats bij het plaatsje Gaby dus daar aan gekomen nada nikkus gevraagd bij de plaatselijke toeristka informatica ze zag ons aankomen en (volgens ons) shit toeristen dus dat zijn ze nou wat moeten die hier moet ik ook nog wat doen. Een camper plaats ja hoor 2 kilometra buiten Gaby bij de camping nada niks dus bekijk het maar.cWe wilden naar Montreux dus die kant op richting Bernard pas.

Op een gegeven moment was Marian de snelwegen zat dus we hebben de navigatie zo ingesteld dat hij alleen B wegen koos.We kwamen door de plaats Aosta( de kaart wat bij het camperplaatsenboek zit is de tekst zo klein dat we dachten dat er Aorta stond maar dat kende navigatie niet) heen waar tot onze verrassing een camperplaats was. Geparkeerd en de plaats bewandeld het is een drukke plaats waar we graag weer weg wilden leek een beetje Amsterdam op zaterdagmiddag. Dan maar weer door je blijft zo aan de gang voor dat je het weet sta je weer in Zwitserland. Tot overmaat van ramp waren de twee volgende campings gesloten. 8 km voor het begin van de pas bij het plaatsje Etroubles een camping gevonden met ja hoor voor de deur een camperplaats. He he eindelijk wat een ritje van hooguit 30 km had moeten worden was een rit geworden van meer dan 100 km.
Het is ook wel een oninteressant stukje Italië boven Milaan en Torino Er stonden nog twee campers dus dat zit wel goed alleen nog brood voor ons morgen en diesel voor de auto. Heb vandaag geen foto’s gemaakt daar was het niet mooi genoeg voor. Morgen weer verder naar Montreux en de rivier de Rhone blijkt daar in te stromen in het meer Lac Leman gaan kijken of we daar wat kunnen vinden. Van thuis niks gehoord hoewel we wel nieuwsgierig zijn of er wat gebeurt hoe Juut en Erik het hebben in Thailand en of Eric alweer een sollicitatie heeft lopen en we hopen dat de nek van Darda alweer beter is. En pa met zijn hoofd en Marina de beide moeders natuurlijk de winkel en Marita.

Maar dat horen we wel morgen maar weer verder zien.

Donderdag.
Bij het ontbijt alleen een kop thee het brood was op en bij de eerste beste plaats bij de lokale bakker broodjes halen dus de motor aan en daar gaan we. Om de hoek van de camperplaats was een lokale bakker zodat we het lopend hadden afgekund. We hebben toch maar en stukje doorgereden totdat we een mooi plekje vonden in de zon en een mooi uitzicht. Na het ontbijt de Bernard pas de weg omhoog en aan de Italiaanse kant veel werkzaamheden om de weg breder te maken. Het is een schitterende pas met veel vergezichten boven op de pas een meer en de grens met Zwitserland. We zijn hier eerder geweest ik herken het aan het meertje weet nog dat hier Eric met alle geweld wou vissen en dat er nog een laag ijs op lag maar wanneer dat was is mij ontschoten. De bus geparkeerd aan de Zwitserse kant en de wandelschoenen aan en lopen terug naar Italië en daarna aan de andere kant van het meertje weer terug naar Zwitserland. Toen we de auto parkeerden was er een man die een foto wilde maken van het meer dus daar stonden we voor.
Ben om het gebouw heengelopen en om de hoek dezelfde man en klik de tweede keer. Bij het bord waar op de hoogte staat vermeld stonden we bij de plaatselijke rotzooi te kijken en klik we stonden weer in de weg. En we deden het er echt niet om hij liep ons gewoon voor de voeten toch. Het lopen daar boven is echt geweldig de lucht is zuiver en de paden zijn wel zwaar maar goed te lopen misschien iets voor Marijke en Tino om samen zo iets te doen Nadat Tino van zijn hoogtevrees af geholpen is.
In Zwitserland een camping opgezocht de eerste had alleen een plekje op de jeux de boules plek maar moesten morgen weer vroeg weg want er was een tornooi nou dan maar niet wil niet gewekt worden op vakantie. De volgende camping is aan de Rhone met een spoor tussen de camping en de rivier.

Allee dan maar de douches waren goed ze werden alleen met het man symbool en het vrouw symbool aan gegeven.Cirkel met kruis Marian was dus meerdere keren in de verkeerde douche geweest. Verder heerlijk in de zon gelezen en Marian is gaan hardlopen en ik heb maar een pilsje open getrokken. Morgen Richting Montreux en lac Neuchatel. Proberen weer een camperplaats te vinden.

  
Pastie er nou wel langs of niet, de top van de Bernard pas met op de foto rechts de oude weg die we een stuk gelopen hebben.

Vrijdag.
Zoals gewoonlijk geen broodjes bij de campingwinkel hadden ze ook niks nou ja winkel als het aantal artikelen de 30 haalde was dat veel en dan ook nog dingen die niet kunnen bederven Shampoo zeep wc-papier en dergelijke. Maar niet getreurd onderweg vinden we wel wat. Een kilometer of 5 verder een plaatsje waar de naam me alweer ontschoten is een bakker een supermarkt en in het dorp een slager de slager kon wel uit de twintiger jaren stammen. We waren het woord voor rundergehakt vergeten en een beetje hakken met de armen en spaghetti te zeggen begreep hij er nog geen moer van. Gelukkig stond er een klant die Duits kon en via haar eindelijk het gehakt. Het werd even voor ons gemalen zodat we konden zien dat het echt rund was. Op naar Montreux na veel zoeken vonden we de camperplaats deze was goed aangegeven maar we zijn er twee keer aan voorbij gereden dus niet goed uit de doppen gekeken. De plaats is tegen een sportgebouw aan die al rijkelijk van graffiti voorzien was de wc stonk naar wiet en voor een nacht lijkt het ons niet vertrouwd. Maar eerst op de fiets Montreux in bij het meer langs. We konden ons geluk niet op toen we ontdekten dat er een markt was waar mensen hun brokante en huisvlijt te koop aanbieden het waren dezelfde spullen die thuis ook gefröbeld wordt er was zelf een mevrouw die onder het genot van een sigaret en kleppend met de buurvrouw een sjaaltje stond te punniken a15,00 euro per stuk.

Volgens mij moest hier ook dat beeld van Freddy Mercury zijn dus zoeken. Nou mooi niet te vinden snapte er geen moer van het was toch echt Montreux of was het nou Lausanne.
Begon nou aan me zelf te twijfelen tot we bij een souvenir winkeltje tussen de meest afschuwelijke aansichtkaarten in een aansichtkaart van Freddy vonden maar aan de beste man gevraagd waar dat beeld staat. 200 meter that way bleken we er al drie keer voorbij gelopen te zijn en het is best een groot beeld. Marian op de foto bij haar Freddy en een foto voor haar ex collega die helemaal Queen gek is. Bij terugkomst bij de bus was er nog een Duitser bij gekomen die volgens ons ook niet goed wist wat hij zou doen blijven of vertrekken wij vertrokken. Volgens het boek was er bij het meer van Neuchatel ook een heel mooie Camperplaats bij een jachthaven. En zo als gewoonlijk vandaag daar dus ook weer aan voorbij gereden terwijl het toch wel goed aangegeven was. Staan nu aan het meer met een schitterend uitzicht tussen de masten van de zeilboten door. Tijd voor bier Marian gaat niet hardlopen maar toch.

 
De oude markthallen van Montreux met achter ons Freddy de boot waar we met de kinderen en May naar Geneve zijn geweest met achter ons Freddy en eindelijk Freddy.
Morgen blijven om een stuk te wandelen of verder we zien wel.

Zaterdag.
Op naar Freiburg we zouden geen snelwegen nemen maar alleen B wegen. Wat we ook deden Basel wou er niet in de navigatie waarschijnlijk staat Frankrijk niet op de DVD. Je zou toch zeggen dat Basel in Zwitserland ligt maar daar dacht de navigatie anders over. Dan maar op de oude manier met de kaart. We hadden bedacht dat de westkant van de Rijn boven Basel in Frankrijk wat een geelgroene weg was een mooie route naar de afslag richting Duitsland was dus mooi niet wat een bende en allemaal industrie we waren blij dat we de grens over konden dus de snelweg op en de nav nog eens geprobeerd en ja hoor hij deed het weer. Bij Freiburg de camping opgezocht waar we na later bleek al eens een keer eerder waren geweest en volgens mij Darda en Eric ook toen ze voor het eerst met hun bus zijn weg geweest. De bus neergezet de fietsen eraf en op naar de stad. Het is nog steeds een mooie plaats maar de mensen zijn veranderd toen wij het laatst hier waren liepen er veel vrouwen in Duitse klederdracht nu niet een meer maar ja dat is wel 20 jaar eerder.

Marian kon zich nog herinneren dat we bij het restaurant (das war 9 jahre heer) lekker gegeten had asperges volgens Marian maar ik kan me er niks meer van herinneren en wat ik toen gegeten heb ook niet. Dus des avonds in onze nette kleren gestoken (Marian) en uit eten. Het was heerlijk ik zal mij het de komende 9 jaar herinneren. Morgen nog een keer Freiburg op de fiets en dan zien we wel weer. Misschien Strasbourg ben daar een keer geweest op uitnodiging van een toenmalige leverancier en heb toen gegeten aan de zelfde tafel als Helmut Kohl altijd zat en heb toen een streekgerecht besteld wat de beste man ook altijd at ZUURKOOL!! En heb al zo een hekel aan zuurkool.

 
De twee mooiste pleinen van de stad en ja hoor een bussie.

zondag.
Marian is gaan hard lopen het is helaas nog te vroeg voor een pilsje dus een boek gepakt en rustig op de zon gewacht. Lopend naar de stad eerst naar de andere camping gelopen waar we met ma en Ted op hebben gestaan kijken of die er nog was. De camping heeft een ware gedaanteverwisseling ondergaan alles is nieuw er zijn nu terrassen waar je vlak kan staan een nieuw toiletgebouw en ze voorts. Vandaar naar het centrum gelopen wat best een hele tippel was toch en beetje op verkeken. Maar niet getreurd de zon schijnt en we lopen berg afwaarts. We hebben nu het noordelijke gedeelte van de stad bekeken wat eigenlijk allemaal nieuw is er staan geen oude gebouwen het is net of er de helft van af is gehaald. In Middelburg is dit ook zo dat komt door de oorlog denk dat ze het hier ook op die manier te verduren hebben gehad. Op het plein bij de kerk een kop koffie gedronken en onder een boom ons broodje opgegeten. Op de terug weg bij een ijscobar een heerlijk ijsje gegeten op het pleintje is een fontein waar de kinderen in konden spelen.
Ja Freiburg is een mooie en vooral prettige stad om in te wonen. Dat er geen verkeer is in het centrum dat is een genot voor iedereen. Ik wou dat onze burgervader de lef had die deze burgervader had.

Wat mij het meeste opvalt dat er ontzettend veel kleine winkels zijn de grote warenhuizen staan in het nieuwe gedeelte de rest heeft volgens mij nog geen 100m2 winkel oppervlakte.Terug op de camping de bus verzet want de plek die de camping beheerder aan wees met de meeste zon bleek het tegen over gestelde te zijn de minste zon zal misschien aan ons Duits liggen. Als hij er problemen mee heeft komt hij maar langs zal het hem wel uitleggen in mijn DUITS. Boekie er bij en eindelijk een pilsje in de zon. Morgen Strasburg en daarna ???? Moeten morgen niet vergeten Ronald te bellen in Darmstadt voor ons matje.

 
Het kantoortje van die burgemaister met lef en het is bijna te tropisch om waar te zijn een krokodil.

Maandag.
Werd vanmorgen wakker en dacht Freiburg is een mooie stad maar om nog een mooie stad te gaan bezoeken lijkt mij wat veel. Dacht nee dat doen we niet we gaan naar de Titesee Marian sliep nog dus ik had nog even de tijd om een goed plausibel verhaal te verzinnen. Bij het wakker worden van mijn eega begon ik te vertellen dat Strasbourg heel druk was en we al een hele drukke zaterdag in Freiburg hadden gehad leek het mij wel een goed plan om naar de Titesee te gaan Eric en Darda waren er ook geweest en vonden het heel mooi. Dat is mij best dus die kant op. Eerst de broodjes de camping baas vond dat wij een mooie bus hadden en hoe veel hij wel niet kostte. Ik zeg een hoop geld en we zijn er bloedje zuinig op. Na het ontbijt eerst koffie halen bij de lokale winkelcentrum. Het bleek dat je alleen maar in de kelder kan parkeren de bus is 1,95 de door rij hoogte is 2,05 moet kunnen volgens Marian. Zelf ben ik er niet zo zeker van zelfs de mensen die de bordjes ophangen kunnen een fout maken maar alles ging goed wat je al niet voor koffie moet doen.

Op naar de Titesee een mooie camping gevonden aan de see en de stoeltjes er uit en daar zaten we weer Jut en Jul in het zonnetje. Na een paar uur begon het toch een beetje te kriebelen en wou dat plaatsje wel even zien.. We zijn er heen gewandeld en wat een (kan het moeilijk omschrijven) plaatsje de ene souvenir winkel na de ander en het ene terras na het ander de busladingen kwamen met busladingen tegelijk binnen en allemaal naar de rondvaartboot die er twintig minuten over deed om een ronde te varen.het was ook nog een rondje van niks(zo groot is die see helemaal niet. Zei al tegen Marian dit zijn van die verkoop reizen waar alles bij in zit bus 3 uur boot 20 min eten 30 min verkooppraat 4 uur en bus 3 uur Hebben wat rondgewandeld en de ene winkel heeft precies hetzelfde als de ander de een verkocht koekoekklokken en de ander ook en die ook en die dus gauw uitgekeken.

Marian had mij een biertje beloofd dus het terras op nou prachtig. Wat een mensen daar kwam een roedel Zwitsers aan en daar een kudde Japanners volgens mij heb ik er een paar eerder gezien maar ja ze lijken allemaal op elkaar. Bij het terras stond een dame (volgens mij parfum) te verkopen. Nou als je over humor praat dat op straat staat moet je naar de Titesee gaan geweldig. Ze probeert oog contact te maken bij de oudjes mensen die er wat suffig uitzagen en voordat de oudjes het in de gaten hadden stonden ze met de handen vol met doosjes en toen ze de prijs hoorden werden ze wakker. Nou de een na de ander op een gegeven moment konden wij de mensjes precies aanwijzen die ze probeerde te lokken. Toen mijn biertje op was zei ik ga er vlak langs lopen en kijk een beetje suffig en laat mij het verhaal vertellen en dan doen of ik uit een land kom met een vreemde taal iets wat Toon Hermans ook deed: je laat het uit je hoofd ze heeft je al lang in de smiezen dat je haar in de gaten houdt.

Ben eigenwijs en toch even langs maar helaas ze trapte er niet in Marian had dus toch gelijk. Terug op de camping weer het boek gepakt van Mankel( de vijfde vrouw) en maar weer lezen in het zonnetje. Ronald Runhaar belde over de mat en hij is bang dat er een verkeerde gekomen is dus het is nog een vraagteken of we naar Darmstadt toe gaan. Morgen zien we wel weer als we woensdag maar in Amersfoort zijn.

  
De stoeltjes van Jut en Jul aan de Titesee,ons plekje aan de Titesee en de Titesee met op achtergrond het plaatsje Titesee

Dinsdag.
Hoorde het vannacht al regenen het zal toch niet waar zijn. Zijn de alpen net over en op de laatste dag van de vakantie net zoals de eerste dag Regen. Dacht al onze wandeling om de Titisee wordt vandaag niks. Nou draai me maar eens om en als ik weer wakker wordt dan schijnt de zon. Nou mooi niet Marian zei gelijk al wil naar huis heb geen zin om hier te blijven in de regen. Volgens mij is het zeer lokaal en als we dan een uurtje rijden komt de zon weer te voorschijn.. Mooie tocht uitgestippeld richting de A5 een beetje binnendoor naar het noorden en het bleef maar hozen. Zelfs ik werd er een beetje depri van.Bij de A5 regende het nog en de richting die we uit moesten was de bewolking zeer zwaar.
Oke oké we gaan naar huis Ronald Runhaar gebeld of hij de juiste teppich had kunnen bemachtigen dit was dus niet het geval zodat Darmstadt ook af viel. Marina gebeld dat we niet morgen maar vandaag even langs komen en dan heden avond weer slapen in ons eigen huis. Rond een uur of 4 waren we bij pa en Marina gezellig bijgepraat pa’s hoofd leek wel van Arnold Schwarzenegger aan het einde van de film. Rond 9.00 uur waren we weer in Meppel en de vakantie was dus definitief voorbij. We zijn erg blij met de bus het rijdt even wat anders dan onze T2 dat heeft die Erik Dik mooi voor ons geflikt.

Dit was onze vakantie voor het eerst met de nieuwe bus en de laptop in september 2007