Moezel mei 2009 Reinland Pfalz

Zaterdag.
‘t is weer zover we kunnen weer. ‘S ochtends de spullen weer in de bus, de achterbak in de vw t5 gemonteerd water getankt en de koelkast aan. Het is best druk in de winkel geweest dus we konden niet eerder weg maar om precies 17.00 uur vertrokken we uit Meppel. Iets voorbij Zwolle zegt Marian "Als we nu iets vergeten zijn kopen we het wel in Duitsland "Nou volgens mij hebben we alles" zeg ik. Als we net in Duitsland zijn bellen Eric en Medarda op ze wouden nog even langs komen om dag zeggen voor dat jullie gaan. Een beetje laat maar lief dat ze aan ons denken. Bij aankomst in Gerolstein komen we er achter dat we de wandelkaart vergeten zijn, nou ik kan u vertellen dat dit ook een typisch Mink kwaaltje is. Als het aan de familie Mink ligt vergeten we de bus ook nog eens een keer. Hier hebben we wel wat op gevonden, we schrijven nu op waar hij staat, we gaan niet weer een dag zoeken waar het kreng staat.

Zondag.
We hebben de wandelkaart toch nog gevonden we hadden hem dus wel bij ons. Maar nu bleek dat we de tandpasta vergeten zijn nou daar valt wel over heen te komen dan maar borstelen met zout water totdat de winkels morgen weer open gaan. In het dorp bij de warme bakker een paar brotchens gekauft und bij die Mac Muck ein tasse kaffee und wir sind er wieder klaar voor.
  
Een prachtige tocht het begint gelijk als je het dorp uit gaat stijl omhoog en spek glad ik ben hier dus ook een paar keer onderuit gegaan.
 
Boven een prachtige uitzicht over Gerolstein.
  
Je loopt verder door de heuvels en bij de rotsen langs en over smalle paden.

Terug bij de bus eerst een kopje thee en heerlijk in het zonnetje met een goed boek wie doet ons wat. We zien wel voor vandaag.

Maandag.
Ik werd om een uur of 4 wakker en hoorde de regen met bakken de lucht uit komen. Vlak voor dat ik weer in slaap viel dacht ik, Ben blij dat we gister mooi weer gehad hebben tijdens de wandeling anders kun je de helling helemaal niet op. Om half negen regende het nog maar we wouden toch wel vertrekken dus het maakte niet zo heel veel uit. Bij de bakker broodjes voor onderweg gekocht en richting de Moezel. Onze tante Truus ingesteld naar het plaatsje Quint aan de Moezel zonder de snelwegen. Het is een prachtige tocht door de heuvels en de bossen en het bleef maar met bakken uit de lucht komen. Bij de Moezel aangekomen had Marian het idee om naar Luxemburg te gaan dus rechtsaf in plaats van linksaf. We zijn in het verleden ook bij het plaatsje Remich geweest daar was toen een mooie camping aan het water en de diesel in Luxenburg ook goedkoop. De camping is ter ziele. Het is nu een parkeerplaats. De bakker van toen was er nog wel alleen volgens mij staat zijn dochter nu in de zaak. En de slechte Pizzeria heeft de tand destijds helaas ook doorstaan. Wie weet een andere eigenaar met betere bakkunsten. De diesel is er nog steeds goedkoop dus de bus maar vol gegooid en besloten om de Moezel af te zakken richting Koblenz. Bij het plaatsje Merhing is een camperplaats en deze heeft een restaurant er bij, dus het plan op gevat om heden avond uit te gaan eten, ware het niet dat het op montag ruhe tag ist. Tja wat doe je dan, dan maar door tot we bij een grotere plaats komen en daar kijken. Staan nu in Trittenheim op de camperplaats met nog een aantal Nederlanders waar onder een aantal op klompen en een Zwitser met een gigantisch geval die met een druk op de knop een Smart uitbraakt. We kregen de tip van de collecte mevrouw. "Als je uit wilt eten ga naar speizelokal Germania. Daar aangekomen schrokken we ons rot, het interieur is ongelovelijk je kan duidelijk zien wat zijn en haar smaak is. Het eten is echter prima als je in Trittenheim op de camperplaats gaat staan is speizelokaal Germania een must.
  
De camperplaats in Merhing, de moezel en de camperplaats in Trittenheim.

Dinsdag.
Het komt met bakken de lucht uit het houd niet op. Ik kon nog net even droog wild plassen en daar begon het weer. Om 8.00 kwam de bakker broodjes brengen het was dringen bij de auto iedereen wilde natuurlijk zo snel mogelijk weer naar binnen. Na het eten weer op pad richting Koblenz. De Moezel is mooi maar ieder huis heeft een wijn proeflokaal en een zimmer frei hoe kan je ooit een keus maken uit al die wijnen en de zimmer frei hoe zou hun bezettingsgraad zijn? Maar ja dat is hun probleem denk ik maar zo ze zullen er wel niet van hoeven te leven. Intussen bleef het maar hozen op een gegeven moment regende het zo hard dat de weg naadloos overging in de Moezel. Bij Koblenz werd de regen een stuk minder zodat we lopend naar het Deutsche drei eck konden. Marian wilde winkelen en voor dat ik er erg in had zat er al 2,00 euro in de parkeermeter, dus de wandelschoenen maar weer aan.
  
Het plaatsje Traben oud en nieuw naast elkaar en de brug over de Moezel.
 
Wilhelm der grosse op de hoek van Rijn en Moezel met links de Moezel en rechts de Rein.

We staan nu op een camperplaats in Andernach in de regen morgen richting Keulen om de Dom te gaan bekijken. Prachtige plaats maar veel lawaai. Vrachttreinen en vrachtschepen. Als je iets tegen elkaar wilde zeggen moest je soms haast wel schreeuwen. Voor het avond eten hadden we spaghetti met verse knoflook er in alleen hadden we er geen rekening mee gehouden dat de lucht behoorlijk blijft hangen.

Woensdag.
Na een knoflooknacht is het zowaar droog dus richting Keulen met een kleine tussen stop in Remagen om de restanten van de brug te bekijken. Het weer wordt steeds beter en zelfs de zon komt weer door en dus het plan wordt geboren om te gaan wandelen. Maar tussen Bonn en Keulen zijn niet veel mogelijkheden dus we gaan naar Vaals mooi eind op weg naar huis. Bij het drielandenpunt hebben we een tocht uigezocht van 9 km door drie landen heen. Gelijk met ons vertrok een echtpaar met een baby in de kinderwagen voor dezelfde tocht. Het ging al in Belgie mis de tocht hield daar dus op. We zijn met de zon in de rug richting toren gelopen recht de berg op dus best zwaar. We hopen dat het met het andere echtpaar goed gaat wij waren kapot. Bij de bus aangekomen stond hun auto er nog. We hebben niet gewacht maar zijn richting huis vertrokken. Onderweg was er een flesje azijn in het kastje omgevallen (Marian had het dopje niet vast gedraaid) dit is weer eens wat anders dan knoflook, begon de lucht al aardig zat te worden. Bij de Maas boven Venlo bij een pontje even in het zonnetje gezeten met voor Marian een boek en voor mij de oogjes toe. Na een uurtje zijn we weer op weg gegaan richting Meppel waar we rond 21.00 uur aankwamen.
  
De camperplaats in Andernach mooi maar rumoerig en de vredesbrug bij Remagen.

 
Het drielanden punt en het plaatsje Remich halverwege de wandeling en de bus weer in zijn hok.

Retour

        0-0-0-0-0-0-0